عصر قرآن آرى اين‌ها قسمتى از عادات زشت عرب بود در دوران جاهليت و قبل از اسلام و قبل از نزول قرآن ولى موقعى كه نور محمد ( ص ) در مكه بدرخشيد و آفتاب اسلام از جزيرة العرب سرزد دل‌هاى تاريك مردم جاهلى با معارف الهى روشن و از آلودگىها پاك گرديد . توحيد و يگانه‌پرستى جايگزين بت و بت‌پرستى شد ، جهل و نادانى جاى خود را به علم و دانش داد . رذايل اخلاقى به اوصاف نيك ، اختلاف و دشمنى به محبت و دوستى مبدل گرديد . از همين مردم غارت‌گر ، سست و پراكنده يك ملت متحد و منسجم و پرمهر به وجود آمد كه توانست ، نفوذ و حكومت خويش را در سرتاسر جهان گسترش داده و پرچم علم ( 1 ) - ، تمدن ، انسانيت و تقوا را در تمام دنيا به اهتزاز در آورد . دورى يكى از وزراى فرانسه در اين باره چنين مىگويد : محمد پيامبر مسلمانان با تعاليم عالى و آسمانى خويش به آسانى توانست قبايل پراكندهء عرب را متحد سازد و از آن‌ها ملت واحدى تشكيل داده ، حكومت و نفوذ خويش را از اسپانيا تا شبه قاره هند گسترش دهد و در تمام جهان پرچم تمدن را به اهتزاز درآورد . آن مرد بزرگ اين تحول عجيب و همه‌جانبه را در موقعى به وجود آورد كه هنوز اروپا در ظلمت قرون وسطايى به سر مىبرد . و سپس مىگويد : در قرون وسطى ، تنها مردمى كه داراى علم و دانش بودند و گوى سبقت را در اين ميدان از همگان ربودند ، همان ملت عرب بود كه ابرهاى ضخيم جهالت ، وحشيت و بربريت را كه بر آسمان اروپا كشانده شده بود ، از هم پاشيدند و آفتاب تمدن ، علم و اخلاق را به آن سرزمين تاباندند . « 1 » اين همه پيشرفت ، ترقى ، تعالى و افتخارات عظيمى هم كه نصيب عرب گرديد ، در اثر همان تعاليم عاليه قرآن مجيد و كتاب آسمانى بود كه بر تمام كتاب‌هاى آسمانى ديگر تفوق و برترى دارد ، قوانينش بر پايهء عقل ، استوار و پىريزى گرديده تعاليمش داراى يك روش خاص ، جالب و استثنايى است .

--> ( 1 ) صفوة العرفان ، محمد فريد وجدى ، ص 119 .