اوصاف و نام‌هاى نيك . آن چه در آسمان‌ها و زمين است ، بر او تسبيح مىگويد و اوست خداى توانا و حكيم . آرى ، قرآن خداى جهان هستى را اين چنين توصيف مىكند و در اوصاف پروردگار ، همان روشى را پيش مىگيرد كه دلايل و شواهد عقلى همان را تأييد و تصديق مىكند و عقل صحيح و سالم همان را مىپذيرد . خوانندهء ارجمند ! آيا براى يك فرد كه امى و درس نخوانده باشد و در يك محيط منحط و جاهلى زندگى كند ، ممكن است كه اين چنين معارف دقيق علمى و حقايق جالب فلسفى را در آن چنان سطح عالى درك و بيان كند ؟ ! نبوت در قرآن قرآن مجيد به تاريخ زندگى پيامبران گذشته و عالم نبوت وارد شده و آنان را با بهترين و زيباترين اوصاف كه بالاتر از آن متصور نيست معرفى نموده و با هر صفت نيك كه لازمه عظمت و قداست پيامبر است ، ستوده و از هر رذيلت و صفت زشتى كه با مقام نبوت و سفارت الهى سازش ندارد ، تبرئه نموده است . اينك آيات چندى را در اين باره بازگو مىكنيم : الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ . « 1 » آنان كه از فرستاده [ خدا ] ، پيامبر امى پيروى كنند ، پيامبرى كه صفات او را در پيششان مىيابند ، آنان را به معروف دستور مىدهد و از منكر بازمىدارد ، پاكيزه‌ها را براى آنان حلال مىشمرد ، ناپاك‌ها را تحريم مىكند . هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ . « 2 » اوست كه از ميان امت امّىّ و بىسواد ، پيامبرى از خودشان برانگيخت تا آيات خدا را برايشان تلاوت كند ، از رذايل و مفاسد اخلاقى پاكشان سازد ، كتاب و حكمت را بر آنان

--> ( 1 ) اعراف / 157 . ( 2 ) جمعه / 2 .