( 1 ) - ( 18 ) تهمت آلوسى بر شيعه « 1 » نظير افترا و تهمتى كه در متن كتاب ملاحظه فرموديد ، تهمت ديگرى است كه آلوسى به شيعه بسته است . آلوسى در تفسير آيه كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ . . . « 2 » مىگويد : شيعيان ، روزه را از طلوع آفتاب شروع مىكنند . به عقيده آنان روزه‌دار تا طلوع آفتاب براى خوردن و آشاميدن آزاد است . من نمىدانم آلوسى اين علوم و اطلاعات شگفت‌انگيز را از كجا گرفته و در اين گفتار و قضاوت واهى به چند سند و دليلى تكيه و استناد كرده است ؟ ! در صورتى كه وى در بغداد ، پايتخت عراق سكونت داشت و عراق در گذشته و امروز مركز شيعه بوده است ؛ مخصوصا اين كه مشاهد مقدس در نزديكى بغداد واقع شده و در دسترس او بود و كم‌تر كسى از غير شيعه در آنجا زندگى مىكند ، او مىتوانست اطلاع صحيحى از خود شيعيان به دست آورد . علاوه بر اين ، آلوسى از كتب معتبر و مدارك اصلى شيعه به دور و بىاطلاع نيست ولى نمىدانم با اين وضع چگونه در اين مسئلهء روشن ، به چنين اشتباه بزرگى دچار گرديده و به قضاوت بى جا و بىاساس زبان گشوده است ، تهمتى بر شيعه بسته است كه با عمل و عقيده هيچ شيعه‌اى و به هيچ وجه تطبيق نمىكند و اساسا شيعه از آن خبر ندارد و در كتب و مدارك‌شان نيز اثرى از آن به

--> ( 1 ) الغدير ، 5 / 128 - 127 . ( 2 ) بقره / 187 .