پايان سوره حمد را مىخواند . بعد از سوره حمد « بسم اللّه » مىگفت و اين عمل را چنين توجيه و مدلل مىكرد كه اگر خواندن « بسم اللّه » لازم نبود ، در قرآن نوشته نمىشد . اين‌ها چند نمونه از روايت‌هاى اين فصل است و غير از آن‌ها روايات ديگرى نيز در اين مورد وجود دارد كه براى اطلاع بيشتر ، به سنن بيهقى مراجعه فرماييد . « 1 » ( 1 ) - و در كنز العمال آمده است كه ثعلبى نقل مىكند : على ( ع ) هر سوره‌اى را كه در نماز تلاوت مىنمود ، با « بسم اللّه » شروع مىكرد و مىگفت : هركس اين آيه را نخواند ، از سوره كاسته است و باز مىفرمود : آيهء « بسم اللّه » مكمل « سبع مثانى » است ، يعنى با آيهء « بسم اللّه » آيات هفت‌گانه سوره حمد كامل و « سبع مثانى » ناميده مىشود . « 2 »

--> ( 1 ) سنن بيهقى ، 2 / 47 - 43 . ( 2 ) كنز العمال ، 2 / 375 و 190 .