السيد الخوئي (مترجم: نجمى / هريسى)

622

البيان في تفسير القرآن (بيان در علوم و مسايل كلى قرآن) (وزارت ارشاد) (فارسى)

چهارگانه » ، بدعت در دين و حرام خواهد بود . ولى در موضوع جواز زيارت قبور و بوسيدن آن‌ها ، تعظيم و تجليل از مردان با فضيلت و شايسته ، به احترام فضيلت و شايستگى آنان از مطالبى است كه جواز آن‌ها ، هم با دلايل عقلى و عمومى و هم با روايات فراوان ثابت و مسلّم گرديده است مخصوصا رواياتى كه از ائمه اهل بيت ( ع ) به دست ما رسيده است ، جريان را بيشتر روشن و مسلّم مىسازد زيرا پيامبر ( ص ) آنان را همتا و مقرون با قرآن معرفى نموده و گفتارشان را مانند قرآن حجت و مدرك قرار داده است ، ( 1 ) - آنجا كه فرموده است : « من در ميان شما دو امانت سنگين به يادگار مىگذارم : كتاب خدا ، عترت و اهل بيتم » « 1 » علاوه بر دلايل عمومى و روايات اهل بيت ( ع ) ، رواياتى است كه به طريق اهل سنت در صفحات قبل نقل كرديم « 2 » و همچنين سيره و روش مسلمانان كه در گذشته و امروز در موضوع زيارت قبور در ميان آنان معمول بوده است ، جايز بودن آن را تأييد و تثبيت مىكند و جاى شك و سخنى براى آن باقى نمىگذارد . شرك چگونه محقق مىگردد ؟ اگر نوع خاصى از خضوع و تذلل در برابر غير خدا مورد نهى واقع گردد و يا يك نوع عبادت گرچه براى خداست ، ممنوع شود مانند : روزه عيد فطر ، عيد قربان ، نماز خواندن زنان در حال حيض ، انجام دادن حج در غير ماه‌هاى حرام ، همهء اين‌ها حرام و شرعا ممنوع مىباشد و مرتكبين آن‌ها سزاوار عقاب و مجازات خواهند بود ولى با اين حال انجام دادن چنين عبادت‌هاى حرام كه ممنوع گرديده است ، انسان را مشرك و كافر نمىسازد . بنابراين ، ارتكاب هر كار حرام ، مستلزم شرك و كفر نمىباشد زيرا قبلا روشن گرديد كه شرك عبارت است از اين كه انسان در برابر انسان و يا موجود ديگر اظهار ذلت و كوچكى كند ولى با اين عقيده و انگيزه كه شخص خضوع‌كننده ، خود را بنده و طرف خضوع را « رب » و خداى خود پندارد و به قصد بندگى و عبوديت ، از آن تجليل و احترام كند . پس كسى كه بدون قصد بندگى ، به غير خدا سجده كند گرچه اين عمل گناه و حرام است ولى

--> ( 1 ) به پاورقى شماره ( 1 ) از بخش تعليقات مراجعه فرماييد ! ( 2 ) به پاورقى شماره ( 17 ) از بخش تعليقات مراجعه شود .