( 29 ) نسخ در آيهء اباحهء خمر وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَ الْأَعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً وَ رِزْقاً حَسَناً . « 1 » و از ميوه‌هاى درختان نخل و انگور ، مسكرات ( خوردنىهاى ناپاك ) و روزى خوب ( خوردنىهاى پاكيزه ) مىگيريد . از قتاده ، سعيد بن جبير ، شعبى ، مجاهد ، ابراهيم و ابو زرين نقل گرديده است كه اين آيه با آيات تحريم خمر نسخ شده است . « 2 » به نظر ما : اين آيه نيز از آياتى است كه حكم آن ثابت و پابرجاست و نسخ نشده است زيرا اثبات نسخ در اين آيه به اثبات دو موضوع بستگى و ارتباط دارد : اول اين كه : منظور از لفظ « سكر » در اين آيه خمر و شراب مست‌كننده باشد ، در صورتى كه طرفداران نسخ نمىتوانند ، اين معنى را ثابت كنند ، زيرا يكى از معانى « سكر » در لغت عبارت است از « سركه » و مفسر معروف علىّ بن ابراهيم نيز سكر را به همين معنى تفسير نموده است . « 3 » بنابراين معنى ، منظور از « رزق حسن » طعام‌هاى لذيذ و شيرين مانند شيره و غير آن مىباشد كه از خرما و انگور به دست مىآيد .

--> ( 1 ) نحل / 67 . ( 2 ) الناسخ و المنسوخ ، نحاس 181 . ( 3 ) تفسير برهان ، 1 / 577 .