اطلاع عمر رسانيدم ، عمر او را خواست و گفت : چرا چنين عملى را انجام دادى ؟ آن مرد در پاسخ عمر گفت : اين ، عملى است كه در دوران رسول خدا ( ص ) انجام دادم و مرا منع ننمود تا آن روز كه به رحمت خدا پيوست و پس از وى در دوران ابو بكر نيز انجام دادم ، او نيز نهى ننمود تا عمرش بسررسيد ، بعد از ابو بكر نيز كه دوران خلافت تو شروع گرديده است ، اين عمل را انجام داده‌ام و تا به امروز از تو منع و جلوگيرى نديده‌ام . عمر گفت : به خدا سوگند ! اگر قبلا نهى كرده بودم ، سنگسارت مىكردم ، سپس دستور داد كه حرمت متعه را به عموم مردم اعلان و آشكار كنيد تا مرز ازدواج با عمل زنا مشخص و از هم جدا شوند . باز ابن جرير و ابو يعلى در مسند خود و ابو داود در ناسخ از امير مؤمنان ( ع ) نقل نموده‌اند كه ( 1 ) - اگر عمر سبقت به تحريم متعه نمىكرد ، مردم را به متعه وادار مىساختم و ديگر زنا نمىكرد مگر شخص فاسد و شقى . « 1 » اين دو روايت از ابعاد مختلف ، دلالت مىكنند بر اين كه تحريم متعه قبلا نبوده بلكه در دوران عمر و به دستور وى صورت گرفته است زيرا : 1 - در اين دو روايت على ( ع ) و يك نفر صحابى ديگر به نام امّ عبد اللّه شهادت مىدهند بر اين كه متعه در زمان رسول خدا ( ص ) و بعد از وى حرام نبوده تا اين كه عمر از پيش خود آن را تحريم كرده است . 2 - در روايت اول آمده است كه افراد عادل و مورد اطمينانى بر متعه مرد شامى شاهد شدند ، بدون اين كه اين عمل را بر وى ايراد بگيرند و يا او را از اين عمل منع كنند ، و معلوم مىشود كه به عقيدهء آنان « متعه » حتما يك عمل مباح و جايز و معمول بوده است . 3 - خود عمر گفتار شامى را كه : رسول خدا ( ص ) از « متعه » نهى ننموده بود ، تصديق نمود و او را در اين گفتارش تكذيب نكرد . 4 - گفتار عمر به مرد شامى كه : « اگر قبلا نهى نموده بودم ، سنگسارت مىكردم » در اين معنى صراحت دارد كه عمر پيش از اين جريان ، متعه را رسما تحريم نكرده و حرمت آن را به اطلاع مردم نرسانده بود و بعد از اين جريان بود كه همه اين‌ها به وسيله عمر انجام گرفت . 5 - باز گفتار خود عمر كه « حرمت متعه را اعلان كنيد تا زنا از ازدواج جدا گردد » دليل بر اين است كه آن روز « متعه » در ميان مسلمانان شايع بوده است و عمر خواست نهى خود را در اين مورد

--> ( 1 ) كنز العمال ، 1 / 294 .