السيد الخوئي (مترجم: نجمى / هريسى)
293
البيان في تفسير القرآن (بيان در علوم و مسايل كلى قرآن) (وزارت ارشاد) (فارسى)
پاسخ : اين بود نمونه مختصرى از گروه دوم روايات تحريف كه از ظاهر آنها تحريف قرآن استفاده مىشود ، در پاسخ آنها بايد گفت كه : اولا : منظور از آن چه در نامهاى ائمه نازل شده ، نزول قرآنى نيست بلكه گفتارى است كه به عنوان تفسير بعضى از آيات قرآن از طرف خداوند نازل شده است . بنابراين ، عدم نقل اين گونه گفتارهاى نازلشده كه جنبه تفسيرى داشته باشد موجب تحريف قرآن نمىشود تا با اين گروه از روايتها بر تحريف قرآن استدلال شود . و ثانيا : اگر اين روايتها جز تحريف قرآن معناى ديگرى نداشته باشند ، در اين صورت چارهاى نيست جز اين كه بايد آنها را كنار بگذاريم و در هيچ بحث علمى بدانها تكيه نكنيم و تمسك نجوييم زيرا ظاهر آنها با دلايل محكم و مسلمى كه به عدم تحريف قرآن دلالت دارند ، نمىسازد و با كتاب خدا و احاديث و گفتار پيامبر مخالفت دارد و هر روايتى كه با كتاب خدا و گفتار پيامبر مخالفت داشته باشد ، مطرود بوده و هيچگونه قابل عمل نخواهد بود و طبق اخبار متواتر و فراوان بايد چنين روايتهايى را به دور انداخت و بر سينه ديوار كوبيد . بنا بر آن چه گفته شد ، اگر روايت يا روايتهايى دلالت كنند كه اسم على ( ع ) در قرآن صريحا آمده ، بايد آنها را تأويل و توجيه نمود و اگر قابل تأويل و توجيه نبودند ، بايد آنها را دور انداخت زيرا بنا بر دلايل مسلمى كه در اختيار داريم ، اسم على ( ع ) صريحا در قرآن نيامده است . اينك نمونهاى از دلايل ما كه جوابگوى گروه دوم روايتهاى تحريف مىباشد : 1 - از حديث مسلم و تاريخى غدير استفاده مىشود كه نام على در قرآن صريحا نيامده است زيرا تعيين على ( ع ) بر خلافت و جانشينى او به وسيلهء حديث غدير به فرمان خدا بوده است و آن هم در اجتماع عظيم مسلمانان بعد از تأكيد فراوان و شديد اللّحن و واجبالاجرا و بعد از آن كه خداوند به پيامبرش وعدهء حتمى داد كه او را در اين مسير يارى كند و از حملات و خطرات دشمن محفوظش بدارد . اگر نام على در قرآن به صراحت ياد شده بود ، به آن اجتماع عظيم مسلمانان و نصب على به خلافت ، آن هم بعد از اين همه تأكيدات و شرايط ، احتياج نبود و اگر در قرآن نام على صريحا آمده بود ( 1 ) - ، رسول خدا از اظهار آن ، ترسى نداشت تا وعدهء تأييد و محافظت از طرف خدا فرودآيد . آرى ، از حديث غدير چنين استفاده مىشود كه نام على ( ع ) صريحا در قرآن نبوده است ، مخصوصا اين كه اين جريان در حجة الوداع و اواخر دوران زندگى پيامبر ( ص ) واقع شده است كه