نه همهء قرآن‌ها . گويا اين افراد خيال مىكنند كه منظور از « ذكر » قرآنى است كه در روى كاغذها نوشته شده ، خوانده مىشود و داراى انواع و مصاديق مختلفى مىباشد ، در صورتى كه اين مطلب واقعيت ندارد ، بلكه منظور از « ذكر » كلام خدا و آن قرآن واقعى و آسمانى است كه به رسول خدا ( ص ) فرودآمده است و اين قرآن‌هاى ظاهرى ، حاكى ، بازگوكننده و نشان‌دهندهء آن هستند زيرا قرآن‌هاى ظاهر و مطبوع ، اوراقى است كه به تدريج كهنه و فرسوده شده و از بين مىروند ، قابل دوام و بقا نيستند و هميشگى نمىباشند تا مورد توجه و هدف اين آيه قرار بگيرند و به وسيلهء آن مصونيت قرآن بدين معنى براى هميشه تضمين شود بلكه منظور از « ذكر » قرآن واقعى بوده ، منظور از حفظ و مصونيت آن نيز ، مصون و محفوظ ماندن آن از دستبرد خائنان و بدعت‌گذاران است ، بدين صورت كه هميشه در دسترس تمام افراد بشر باشد ولى در عين حال حتى آيه‌اى از آن ساقط نشود . اين گفتار به مانند آن است كه بگوييم : فلان قصيده محفوظ است و منظور از محفوظ بودن قصيده تغيير نيافتن و از بين نرفتن آن خواهد بود به طورى كه هم مىتواند آن را عينا به دست آورد . 4 - گرچه شبهات و ايرادهاى قبلى را كه دربارهء دلالت اين آيه بر عدم تحريف نپذيرفتيم و هريك را پاسخ داديم ولى شبههء ديگر نيز به استدلال با اين آيه متوجه است كه با وجود آن شبهه ، دلالت اين آيه بر عدم تحريف مشكل خواهد بود و آن شبهه اين است : اگر طرفداران تحريف قرآن در خود اين آيه نيز كه جزئى از قرآن است ، احتمال تحريف بدهند ، استدلال نمودن با اين آيه بر عدم تحريف قرآن صحيح و اطمينان‌آور نخواهد بود ، زيرا اثبات عدم تحريف در قرآن با آيه‌اى كه در خود آن احتمال تحريف وجود دارد ، مستلزم « دور » بوده ، اثبات مطلبى است با خود آن كه بطلان چنين استدلالى ، مسلم و بديهى است ولى بايد توجه داشت كه اين ايراد بر كسانى متوجه است كه عترت طاهره و اهل بيت پيامبر ( ص ) را از مقام خلافت الهى معزول و بر كنار نموده ، بر گفتار و اعمال آنان اعتماد نمىكنند ، اين گونه افراد جواب صحيح و قانع كننده‌اى در برابر اين ايراد ندارند . اما كسانى كه اهل بيت را حجت خدا و همدوش با قرآن و پشتيبان و پشتوانهء آن مىدانند و به گفتار آنان اعتماد و تكيه مىكنند ، از اين گونه ايرادات و شبهات محفوظ و مصون هستند زيرا به عقيدهء آنان استدلال نمودن اهل بيت پيامبر با قرآن موجود و تأييد نمودن آنان همين قرآن را دليل و گواه بر حجيت ، مدركيت ، عدم تحريف و تغيير آن مىباشد . و اگر فرضا تحريف هم شده باشد ، با امضا و تأييد اهل بيت اين تحريف جبران گرديده ، باز حجيت و مدركيت قرآن تثبيت و تحكيم مىشود .