هيرودوتس مورخ مشهور مىنويسد : « رود فرات اين شهر را به دو قسمت تقسيم مىكند و هيكل ( معبد ) بيل از جمله عمارات معظم اين شهر است ، بعضى از مورخين شهر بابل را عجايب هفتگانهء دنيا شمرده‌اند . » « 1 » در قصص اسلامى آمده كه حضرت ابراهيم ( ع ) از زادگاهش به بابل آمد و در همين شهر بود كه با ساره ازدواج كرد . « 2 » گفتگوى فرمانرواى بابل با ابراهيم ( ع ) احتمالا در همين شهر بابل بود كه فرمانرواى بابل با حضرت ابراهيم به محاجه پرداخت . أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْراهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ . آيا نديدى كسى كه با ابراهيم دربارهء پروردگارش محاجه [ و سفسطه ] كرد ؛ زيرا خداوند به وى حكومت داده بود [ و او در اثر نداشتن ظرفيت ، دچار غرور شد و پرسيد : پروردگار تو كيست ؟ ] هنگامى كه ابراهيم گفت : « پروردگار من كسى است كه مرده را زنده مىكند و زنده را مىميراند . » پادشاه گفت : « من هم زنده مىكنم و مىميرانم . » [ بلافاصله دستور داد دو زندانى آوردند ، يكى را آزاد و ديگرى را اعدام كرد ] ابراهيم گفت : « خداوند ، خورشيد را از مشرق برمىآورد ، اگر راست مىگويى تو آن را از مغرب برآور . » در اينجا بود كه آن كفرپيشه از پاسخ فروماند و خداوند قوم ظالم را هدايت نمىكند . « 3 » بر اساس روايات ، نمرود « 4 » فرزند كوش بن حام پسر نوح بود « 5 » كه خداوند وى را در حالى كه كودكى شيرخوار بود و همراه پدر و مادر در سفر دريايى غرق شده بود ، توسط تخته كشتى به ساحل نجات رساند و پرورش داد و وى را پادشاهى داد اما او خدا را

--> ( 1 ) . جيمز هاكس ، قاموس كتاب مقدس ، ص 151 . ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 11 ، ص 172 . ( 3 ) . بقره : 258 . ( 4 ) . تاريخ طبرى ، ج 1 ، ص 219 ؛ التبيان طوسى ، ج 7 ، ص 23 ؛ تفسير فخر رازى ، ج 22 ، ص 253 . ( 5 ) . تورات ، سفر پيدايش ، 10 : 10 .