ترس از طبيعت منشأ شرك حضرت ابراهيم ( ع ) قومش را به سرچشمهء شرك مىبرد و براى آنان استدلال مىكند كه منشأ شرك و بت‌پرستى ، جهل و ترس از طبيعت مخصوصا ستارگان و ماه و خورشيد است . مردم قديم دربارهء ستارگان تصوّرات و پندارهاى ترسناك داشتند ؛ ازاين‌رو هر دسته‌اى را به يكى از جانوران وحشتناك تشبيه و نامگذارى كرده بودند ، مانند : ثعبان ( افعى ) حية ( مار ) ، عقرب ، دبّ اكبر ( خرس بزرگ ) دبّ اصغر ( خرس كوچك ) ، سگ بزرگ ، سگ كوچك ، ثور ( گاو وحشى ) ، نهنگ ، غول ، سرطان ( خرچنگ ) ، عقاب ، سبع ( درنده ) ، جبّار ، اسد ( شير ) ، سوسمار و . . . منشأ و سابقهء نامگذارى صورتهاى فلكى را دانشمندان از ساكنان درّهء فرات يعنى سرزمين حضرت ابراهيم ( ع ) در حدود 3000