حضرت نوح ( ع ) در بين النهرين حضرت نوح ( ع ) نخستين پيامبر بعد از حضرت شيث و ادريس ( ع ) است . او به كار نجارى اشتغال داشت و در چهل سالگى از سوى خداوند به رسالت مبعوث گرديد و مسن‌ترين انبيا « 1 » و يكى از پيامبران اولوالعزم و ناصح امين ، « 2 » و عبد شكور « 3 » است . حضرت نوح جد هفتمين بعد از آدم و پدر دومين نوع بشر ، عادل ، كامل ، با خدا و واعظ عدالت « 4 » و ايمانش مشهور « 5 » بود . حضرت نوح قومش را به عبادت و پرستش خداى يكتا دعوت و از پرستش بتها نهى كرد و از عذاب روز بزرگ ( طوفان و قيامت ) بر حذر داشت . اشراف خودكامه كه داراى روح شيطانى بودند ، ضلالت و گمراهى خود را به نوح نسبت دادند ؛ ولى آن حضرت با ادب و متانت فرمود : « مرا با گمراهى چه كار ؟ بلكه من فرستاده‌اى از جانب پروردگار جهانيانم كه پيامهاى الهى را به شما ابلاغ مىكنم . »

--> ( 1 ) . سيوطى ، الاتقان ، ج 4 ، ص 68 ؛ تهذيب اسماء اللغات ، ج 1 ، ص 134 ؛ جيمز هاكس ، قاموس كتاب مقدس ، ص 896 . ( 2 ) . هود : 27 ، 71 ، 107 . ( 3 ) . اسراء : 3 . ( 4 ) . انجيل پطرس ، 2 : 5 . ( 5 ) تورات ، عبرانيان ، 11 : 7 .