مردخاى يكى از انبياى بنى اسرائيل از خانوادهء طالوت است كه نسبش به بنيامين فرزند حضرت يعقوب ( ع ) مىرسد . وى استر دختر برادرش را چنان تربيت كرد كه ملكه فارس يعنى همسر خشايار شاه گرديد . اين امر سبب حسادت هامان وزير خشايار شاه شد ، و اين حسادت هامان را بر آن داشت كه با حيله مردخاى و استر را نابود سازد . گفته مىشود ، همان شب خشايار شاه دستور داد تا كتاب اخبار زمان را برايش بخوانند ، اتفاقا به آنجا رسيد كه مردخاى او را از كشتن نجات داد . خشايار شاه گفت : « آيا در مقابل اين خدمت ، نعمتى به مردخاى داده شده ؟ » گفتند : « نه » ، پادشاه دستور داد همه را حاضر كنند . آنگاه به وزيرش هامان گفت : « اگر پادشاه بخواهد به كسى نعمتى عطا كند چه نمايد . » هامان به خيال اينكه مىخواهد سلطنت را به او ببخشد گفت : « پادشاه تاج سلطنت بر سر او نهد . » پادشاه دستور داد مردخاى را حاضر كردند و تاج سلطنت بر سر او نهادند . و هامان ، با همان دارى كه خود براى كشتن مردخاى تدارك ديده بود ، اعدام گشت و مردخاى به منصب رفيع وزارت نايل آمد و مورد احترام دوست و دشمن واقع شد . « 1 » حجّى يا حجّاى در يكى از كوچه‌هاى خيابان باباطاهر همدان ، مسجدى قديمى وجود دارد كه بناى آن به پانصد سال پيش مربوط مىشود . در انتهاى مسجد پس از محراب ، در ورودى حرم حجّى پيامبر ( ع ) قرار دارد . حرم اين پيامبر زيارتگاه علما و بزرگان است و به مرقد و مسجد اين پيامبر دارالمؤمنين مىگويند . حضرت حجى يا حجّاى به معناى مسرور ، پيامبرى است كه قبل از حضرت زكريا ( ع ) و بعد از حضرت مردخاى ( ع ) در سال 520 ق . م ، برابر با سال دوم سلطنت داريوش نبوت مىكرده است . « 2 »

--> ( 1 ) . تورات ، 2 : 5 - 10 : 3 . ( 2 ) . جيمز هاكس ، قاموس كتاب مقدس ، ص 314 .