وى در جنگ عمالقه در رقيدم سردار سپاه بود . « 1 » و با حضرت موسى ( ع ) در كوه سينا همراهى كرد و خود را ملوث به پرستش گوساله سامرى نساخت . « 2 » يوشع پس از موسى ( ع ) قوم را به آن طرف اردن رهبرى كرد و در مدت 6 سال كنعان را از قادش‌برنيع و غزه تا صيدون و كوه لبنان به تصرف در آورد . وى در سال 1426 قبل از مسيح وفات يافت . « 3 » مورخان و محققان نوشته‌اند آن حضرت در زمان كورش به همراه ساير زندانيان از اسارت بابل نجات يافت و به ايران مهاجرت كرد و در اصفهان در محلى كه به آن لسان الارض گفته مىشود در گورستان تاريخى تخت فولاد مدفون گرديد . « 4 » استاد عماد الدين حسين اصفهانى از فحواى اخبار تاريخ ، نسبت به حضرت يوشع ( ع ) و زمان و محل دفن ، چنين استنباط كرده كه احتمالا دو يوشع بوده يكى وصىّ حضرت موسى ( ع ) و ديگرى قبل از او . اولى قبرش در جبل افرائيم بن يوسف و دومى قبرش در اصفهان است . « 5 »

--> ( 1 ) . سفر خروج ، 17 : 8 - 19 . ( 2 ) . همان 24 : 2 ؛ 13 - 15 ؛ 33 : 17 ؛ 33 : 11 . ( 3 ) . جيمز هاكس ، قاموس كتاب مقدس ، ص 970 - 971 . ( 4 ) . قبور پيامبران الهى در ايران ، عباس صالح مدرسه‌اى ، مجله ميراث جاويدان سال سوم ، شماره اول ، ص 31 . ( 5 ) عمادزاده اصفهانى ، تاريخ انبياء ، ص 582 .