است در بين دو كوه . « 1 » شىهوانگ تى « 2 » ( قرن سوم ق . م ) از نظر استاد امير توكل كامبوزيا ، ذو القرنين شىهوانگ تى پادشاه بزرگ چين ، و يأجوج معرب يوچانك و مأجوج معرب مانچونك قبايل وحشى چين و عين حمئه ، معرب هوتسينك است ( كه به زبان چينى به معناى چشمه‌ها و چاههاى فوارى است كه آبهاى سوزان و لجن دارى را با گازهاى شديد بيرون مىدهد و در مغرب چين اين چشمه‌ها بسيار فراوان است ) و سدّ ذو القرنين ، همان ديوار معروف چين است . كشور چين در دو قرن و نيم قبل از ميلاد بر اثر ضعف سلاطين دچار هرج و مرج شده و قبايل وحشى شمالى يأجوج ( به نامهاى مانو يا يوچانك - مانگول يا مغول كه قبايل مغول و تاتار از آنها منشعب مىشوند ) و مأجوج ( از نام قبايل بزرگ مانچو و منچورستان فعلى ) به غارتگرى اشتغال داشتند . « 3 » در برابر قبايل وحشى كشاورزان صلح‌جويى بودند در غرب شان تونك كه از ستم قبايل وحشى رنج مىبردند . « 4 » در تاريخ چين آمده است كه شىهوانگ ، براى كوتاه كردن دست غارتگران ، سپاه نيرومندى به فرماندهى وانك نسيان بسيج كرد و با شكستهاى پى در پى كه بر قبايل مهاجم وارد ساخت . آنان را به سمت شمال عقب راند . « 5 » و آنگاه به عمران و آبادانى شهر و وضع كشاورزان پرداخت ، و محرمانه مردم را به تهيهء وسايل سفر طولانى ، نيرو و مهمات ، خوراك و پوشاك و وسايل نقليه ، مهندسين و متخصصين راه‌سازى تشويق كرد . سپس بعد از تكميل وسايل و اسباب با اردوى عظيمى سفر خود را آغاز كرد . « 6 »

--> ( 1 ) . سيد قطب ، تفسير فى ظلال القرآن ؛ سعيد حوى ، تفسير الاساس ، ج 6 ص 323 . ( 2 ) . Shi Hwang - ti . ( 3 ) . تاريخ چين ، ترجمهء ميرزا محمد نديم السلطان ، چاپ تهران ، 104 و 199 و 200 . ( 4 ) . اطلس بزرگ فرانسه ، ص 282 . ( 5 ) . تاريخ چين ، ص 203 . ( 6 ) . همان ، ص 210 - 211 .