آدم و حوا از نظر باستان شناسان از نظر دانشمندان باستان‌شناس انسان اوليه در شهرهاى معروف بين النهرين ظهور كرده است . تمامى قرائن در تورات دلالت بر آن دارد كه بهشت عدن ، در بين النهرين بوده است ، چنان كه توضيح آن را در صفحات بعد از نظر مىگذرانيد ؛ افزون بر اين كه جو و هوا و آبها و محصولات بين النهرين از بهترين منطقه مورد علاقه انسان است . گزارشات باستان شناسان حاكى است كه آنان در بين النهرين ، آثار جديدى كشف كرده‌اند كه ثابت مىكند داستان آدم و حوا واقعيت داشته ، و از اين منطقه نشأت گرفته است . « 1 » آثار داستان آدم و حوا در شمال شرقى بين النهرين داستان آدم و حواى تورات در 1700 سال قبل از ميلاد حضرت مسيح ( ع ) نگاشته شده است ، و اكنون باستان شناسان به آثارى دست يافته‌اند كه اين داستان را در حدود 2000 سال ديگر به عقب برمىگرداند . اين آثار را باستان شناسان در خرابه‌هاى شهر نيپ‌پور يافته‌اند كه قديمىترين شهرى است كه بشر آن را بنا كرده و بيش از شش هزار سال قدمت دارد . « 2 » اين آثار قطعه‌اى از سفال است كه در آن تصوير مرد و زنى نقش شده كه با چهره‌اى غمگين در حال خارج شدن از بهشت هستند و در پشت ، افعى بزرگى آن دو را دنبال مىكند . اسم آن مرد و زن را ذكر نكرده‌اند ، ولى قرائن نشان مىدهد كه آن دو در دام افعى گرفتار و افعى بر آن دو مسلط شده و باعث خروجشان از بهشتى كه در آن زندگى

--> ( 1 ) . مجله الهلال ، مه سال 1933 ، ص 963 . ( 2 ) . همان‌طوركه در نقشه نشان داده شده شهر نيپ‌پور ، شهرى است ميان سومر و بابل در كنار رود فرات كه در 100 ميلى جنوب بغداد و نيمه راه بين كيش و شورباك واقع شده است و مهم‌ترين مركز فرهنگى سومرى در عراق قديم ، بزرگترين شهر مقدس و مركز دينى در بابل بوده است . رجوع شود به : J . p . Peters , Nippur , or Explorations on the Euphrates ، 2 Vols ، 1897 .