هدهد ، نامهء حضرت سليمان ( ع ) را به كاخ ملكه سبأ مىبرد . ملكه سبأ سران كشور را جمع مىكند و با آنان به مشورت مىنشيند : قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَ أْتُونِي مُسْلِمِينَ قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي أَمْرِي ما كُنْتُ قاطِعَةً أَمْراً حَتَّى تَشْهَدُونِ [ بلقيس ] گفت : اى سران قوم من ! افكنده شد به سوى من نامه‌اى كريم نامه‌اى از سليمان با نام خداوند بخشايشگر رحيم ، با اين مضمون كه بر من گردنكشى نكنيد و با صلح و سلم پيش من آييد . گفت : اى بزرگان ، فتوى دهيد در كارم كه من قاطعانه دستور ندهم تا اينكه شما پيش من گواهى دهيد . قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ وَ الْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانْظُرِي ما ذا تَأْمُرِينَ قالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً وَ كَذلِكَ يَفْعَلُونَ وَ إِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَناظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ . گفتند : ما صاحبان نيرو و شجاعت و شدّتيم ؛ فرمان تو راست ، بنگر تا ما را چه مىفرمايى . [ بلقيس ] گفت : پادشاهان چون به شهرى درآيند ويرانى بسيار به بار آرند و عزيزان آن ديار را خوار گردانند و اين چنين كند [ اگر بر ما مستولى شوند ] . و من خواهم فرستاد هديه‌اى به سوى اينان تا ببينم با چه پاسخى بر مىگردند آن رسولان .