همسرش حوا ديدار كرد . طبرى « 1 » و ابن اثير « 2 » نوشته‌اند كه خداوند به آدم فرمان داد كه در كنار كعبه اقامت گزيند و آن‌گاه جبرئيل مناسك حج را به وى آموخت . از آنجا كه الارض در داستان آدم در برابر الجنة است ، مىتوان حدس زد كه فرود شخص آدم از محل سرسبز به منطقه‌اى بيابانى بوده ، كه احتمالا از بين النهرين يا سرزمين قدس به بيابان مكه فرودآمده است . چنان كه در روايتى از امام صادق ( ع ) نقل شده كه آدم ( ع ) بر كوه مكه فرودآمد و چون لقب او آدم صفى الله ( انّ اللّه اصطفى آدم ) « 3 » بود آن را كوه صفا ناميدند و چون همسر آدم كه مرأه بود بر كوه مقابل صفا فرودآمد ، آن كوه ، كوه مروه ناميده شد . « 4 » آدم چهل روز بر فراز اين كوه سجده كنان گريه مىكرد تا اين كه جبرئيل نزد وى آمد و پرسيد : « چرا اين قدر گريه مىكنى ؟ » آدم پاسخ داد : « چگونه گريه نكنم در حالى كه خداوند مرا از جوارش بيرون رانده و در دنيا فرودآورده است ؟ » جبرئيل به او گفت : « اى آدم به درگاه خدا توبه كن و به سوى او بازگرد . » آدم پرسيد : « چگونه توبه كنم ؟ » جبرئيل در روز هشتم ذىحجه آدم را به منى برد . آدم شب را در آنجا ماند و صبح با جبرئيل به صحراى عرفات رفت . جبرئيل به هنگام خروج از مكه احرام بستن و لبيك گفتن را به او آموخت . چون بعد از ظهر روز عرفه فرا رسيد ، تلبيه را قطع كرد و به دستور جبرئيل غسل كرد و پس از نماز عصر آدم را به وقوف در عرفات واداشت و كلماتى را از جانب پروردگار به وى تعليم داد .

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 1 ، ص 122 . ( 2 ) . تاريخ كامل ابن اثير ، ج 1 ، ص 29 . ( 3 ) . آل ابراهيم . ( 4 ) . علىّ بن ابراهيم ، تفسير القمى ، ج 1 ، ص 44 ؛ كلينى ، الكافى ، ج 4 ، ص 190 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 160 ؛ بحار الانوار ، ج 11 ، ص 194 .