پيشگفتار جغرافياى تاريخى مصر درهء رود نيل كه از ميان بيابانها مىگذرد ، با طغيان سالانه و رسوبات حاصلخيز و آب‌وهواى يكنواخت ، مهد يكى از قديمىترين تمدنهاى بشرى بوده است . اين سرزمين كه در شمال شرقى قارهء افريقا واقع شده مشتمل بر شبه جزيرهء سينا از جنوب غربى آسياست و از شمال به فلسطين و از غرب با ليبى و از جنوب با سودان همسايه است . رود نيل سرزمين مصر را به دو بيابان غربى و شرقى تقسيم مىكند ، بخش شمالى را مصر عليا و بخش جنوبى را مصر سفلى مىنامند . از نظر فرهنگى از زمانهاى قديم به پيشرفتهاى هنرى و عقلى مشهور است ، از آغاز اعتقاد به الوهيت يا شبه الوهيت فرعونها وجود داشته است . منس كسى بود كه به عنوان فرعون مصر عليا ، مملكت مصر سفلى را در دلتاى نيل مسخر كرد و مملكت مصر واحد را به وجود آورد . وى پايتخت خود را از يخب ( الكب « 1 » ) جديد ، نزديك طيوه - به ممفيس منتقل كرد . سلسله سوم و چهارم سازندگان اهرام بزرگ جيزه بوده‌اند . « 2 » پس از آنكه مصر شمالى و جنوبى متحد شدند و تحت حكومت واحدى در آمدند تمدن اين كشور به سرعت رشد كرد و از سال 3300 تا 2563 ق . م ، مظهر پيشرفتهاى وسيع تمدن گرديد .

--> ( 1 ) . al . Kab ( 2 ) . مصاحب ، دائرة المعارف فارسى ، ج 3 ، ص 2787 .