وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ . قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ . « 1 » و بسوى [ قوم ] مدين برادرشان شعيب را فرستاديم . او گفت : اى قوم ! خدا را بپرستيد كه جز او معبودى براى شما نيست - از سوى پروردگارتان دليل روشنى برايتان آمده . پس حق پيمانه و وزن را ادا كنيد . و از اموال [ و حقوق ] مردم چيزى مكاهيد . مدين يا شعيب شهر مدين يا شعيب شهر كه امروزه به آن معان گفته مىشود ، مسكن پاره‌اى از فرزندان حضرت اسماعيل است كه با مصر و لبنان و فلسطين تجارت داشته‌اند . بعضى از جغرافيدانان نام مدين را بر مردمى كه ميان خليج عقبه تا كوه سينا مىزيسته‌اند ، اطلاق كرده‌اند و بعضى مسكن آنان را از خليج عقبه تا كنار رود فرات دانسته‌اند . « 2 » بر اساس گفتهء طبرى مدين يا مسكن شعيب در جنوب سوريه است ، بنابراين مقبرهء شعيب بايد نزديك شهر سلط اردن باشد . « 3 » قرآن قوم شعيب را اصحاب ايكه ( بيشه‌ها ) خوانده ، بدين جهت كه سرزمينشان پوشيده از بيشه‌ها و جنگلهاى سرسبز و خرم بوده است . « 4 » اما در مورد شعيب ، ابن اسحاق نسبت او را شعيب بن ميكائيل بن يشجن بن لاوى بن يعقوب ياد كرده اما سيوطى مىنويسد : به خط نووى در كتاب تهذيب ديدم كه نسب

--> ( 1 ) . اعراف : 85 . ( 2 ) . جيمز هاكس ، قاموس كتاب مقدس ، ص 288 . ( 3 ) . The Holy Sites of Jordan , p . 35 . ( 4 ) . شعرا : 176 - 178 .