عمان در عهد قديم عمان در قديم به نام عمّون سرزمين عمونيان ناميده مىشد . در طرف شرق بحر الملح ( درياى نمك يا بحر الميت ) بود كه از نهر زرقا معين ( ارنون ) تا برزقايبوق امتداد داشت . راجع به شهرهاى عمّون بيش از پانزده بار در كتاب مقدس آمده است . « 1 » آنچه مىتوان گفت اين است كه عمان در شمال مملكت موآب و اراضى جلعاد جزو آن بود . از جمله شهرهاى آن : حشيان و ربّه و منيب و بعضى از شهرهايى را كه عمونيان در ايام قضا ادعاى مالكيت مىكردند سابقا متعلق به موآب بوده است . اردن در عهد قديم در زبان عبرانى هموراه حرف تعريف بدان پيوسته به آن هيرون گويند مگر در كتاب ايوب ( 40 : 23 ) و مزامير ( 42 : 6 ) كه به صورت اردن آمده است . و آن نام عظيم‌ترين رودهاى فلسطين است كه از شمال به جنوب جارى شده و زمين مقدس را قطع كرده است . قسمت اعظمش به طرف مغرب واقع مىشود و داراى چهار منبع است : حاصبانى ، بانبوم ، تل القاضى ، رود صغار . « 2 » نهر اردن يا شريعهء بزرگ اردن داراى سه جدول است به نامهاى : حشبانى ، نهر لدان و نهر بانياس . اين سه جدول بعد از تلاقى به نهر اردن مىرسند و به درياى طبريه مىريزند و آنگاه به سوى جنوب سرازير مىشود و پيرامون خود را سر سبز مىسازد تا به بحر الميت ( بحر لوط ) مىريزد . اين دريا داراى 2600 پاست . اما به خاطر املاح و معادن ذوب‌شده در آن خالى از موجود زنده است ؛ ازاين‌رو به آن درياى مرده گويند . اين نهر داراى فروعات بسيار در

--> ( 1 ) . رجوع شود به كتاب داود نبى ، 11 : 13 و سفر اعداد ، 21 : 26 . به نقل از قاموس كتاب مقدس ، ص 620 . ( 2 ) . قاموس كتاب مقدس ، ص 32 - 33 .