جغرافياى تاريخى لبنان لبنان ، واقع در جنوب غربى آسيا ، بر ساحل شرقى درياى مديترانه واقع شده است ؛ از شمال و شرق به سوريه ، و از جنوب به سرزمين قدس محدود مىگردد . نخستين مردم لبنان ، كه نقش قابل توجهى در تاريخ داشته‌اند ، كنعانيان بوده‌اند ؛ كه در نيمه هزارهء سوم قبل از ميلاد وارد سوريه شدند . يونانيانى كه با كنعانيان دادوستد داشتند آنان را فنيقى ناميدند . شهرهاى مهم فنيقيان ، آرادوس ( ارواد كنونى ) ، يويلوس ( جبيل كنونى ) ، بيروت ، صور و صيدا بود . با توسعهء دولت آشور ، لبنان در منطقهء نفوذ آن دولت قرار گرفت . از آن به بعد تا جنگ جهانى دوم لبنان در معرض حملهء مهاجمين گوناگون بود . در 538 ق . م ، ايرانيان به جاى دولت جديد بابل ، آقاى مديترانه شرقى شدند و كشتيها و دريانوردان فنيقى را براى لشكركشى به مصر و يونان به كار گرفتند . بعدها اسكندر مقدونى شهرهاى لبنان را گرفت . در دورهء سلوكيان ، قسمت جنوبى لبنان مورد ادعاى بطاسه بود . استيلاى روميان بر لبنان با لشكركشى پومپوس به آنجا ( در 64 ق . م ) ، آغاز شد . تحت حكومت روميان لبنان رونق بيشترى گرفت . در قرن 4 م ، لبنان سرزمينى مسيحى بود . پس از فتح سوريه به دست مسلمانان ، در قرن هفتم قبايل مسلمان به لبنان جنوبى آمدند .