نوح به سلامت نجات يافت و تمدن جديد بشر را بنيان گذاشت . اين سرگذشت از وحى خدا بوده و پيامبر قبلا از آن آگاهى نداشته است . 163 تا 164 خلاصه اى از گفتگو و مبارزه ميان حضرت هود ( ع ) و مردم زمان آن بزرگوار . 164 تا 171 خلاصه اى از گفتگو و مبارزه ميان حضرت صالح ( ع ) و مردم زمان آن بزرگوار . 171 تا 175 فرشتگان مأمور هلاك قوم لوط ( كه به صورت انسانها درآمده بودند ) مهمان ابراهيم شدند و به او مژده پسر را دادند . 175 تا 180 حضرت ابراهيم براى نجات قوم لوط و تأخير هلاك آنان با فرشتگان گفتگو كرد و به او گفته شد كه ؛ هلاك اين قوم تصويب شده است . 180 تا 181 خلاصه چگونگى هلاك شدن قوم لوط و نجات دادن آن پيامبر با بستگان مؤمنش . 181 تا 186 خلاصه اى از گفتگو و پيكار حضرت شعيب ( ع ) با مردم زمانش . 186 تا 195 اشاره به بعثت حضرت موسى ( ع ) و اينكه فرعون باعث گمراهى مردم مصر شد و لذا به سوى جهنم نيز پيشواى آنها است . 195 تا 197 اين سرگذشتها از گفتار خدا است كه بر پيامبر نازل شده . هلاك شدگان به خود ستم كردند و مستحق عذاب شدند . انتقام خداوند سخت و ناگهانى است . 197 تا 198 قيامت و رستاخيز ، بزرگ و همگانى است ؛ عموم مردم در آن روز دو قسمت اند : خوشبخت و بدبخت . بيان وضع هردو دسته در آن روز . 198 تا 202 نبايد در ضلالت و گمراهى بت پرستان ترديد كرد ، به بنى اسرائيل تورات داده شد ولى آنها به اختلاف و نزاع پرداختند . 202 تا 204 پروردگار پاداش همه را بدون ترديد در قيامت مىدهد . پيامبر و مؤمنان بايد در حد فرمان خداوند مطيع و پايدار باشند . 204 تا 205 گرايش به ستمگران ، باعث خشم پروردگار و گرفتارى است . اداى نمازها در اوقات تعيين شده موجب آمرزش گناهان است . 205 تا 207 بايد بزرگان هر قوم از فساد جلوگيرى نمايند و گرنه همه به عذاب هلاك 207 تا 208