تنها پروردگار به اسرار نهان و امور غيبى آگاه است . پايان اين جهان و آغاز جهان بازپسين ناگهانى است . 483 تا 484 بيان بعضى نعم الهى در خود انسان و موجودات ديگر و آنچه براى زندگى بشر خلق فرموده . 484 تا 488 پيامبر فقط مأمور تبليغ رسالت است . بيشتر كافران به نعم الهى اقرار دارند و ليكن سپاس گو نيستند و عملا منكر عظمت پروردگار هستند اشاره به حالت كافران در روز حساب هنگام محاكمه در پيشگاه عدل الهى . 488 تا 492 پيامبران در روز حساب احضار مى شوند تا شاهد و ناظر دادرسى امت خويش باشند . 492 تا 493 اين قرآن از پروردگار بر پيامبر فرود آمده است و شامل تمام مسائل اساسى زندگى و مايه هدايت و رحمت است . خداوند بندگان را به دادگرى و نيكوكارى دستور مىدهد و از تبهكارى و زشتى و سركشى نهى مىكند . 493 تا 496 فرمان به وفادارى و نهى از پيمان شكنى و يك ضرب المثل براى پيمان شكنان . 496 تا 499 توفيق و هدايت فقط از خدا است ؛ مردم در برابر خداوند ، مسؤول تمام كارهاى خود هستند . نبايد سوگند و عهد و پيمان را وسيله فريب كارى و حيله و مكر قرار داد ؛ زيرا عاقبت چنين كارى رسوايى و عذاب خداوند است . 499 تا 500 نيكوكاران باايمان در دنيا و آخرت سربلند و خوشبخت هستند . بيان آداب آغاز تلاوت قرآن و اهميت تعليم قرآن . 501 تا 503 شيطان بر مؤمنان پاك دل نيكوكار ، تسلط ندارد . قدرت و تسلط او فقط بر افراد منافق و مشرك است . 503 تا 504 مشركان تغييرات و دگرگونيهاى بعضى احكام اسلام را دليل بر آن مى دانستند كه قرآن از سوى خداوند نازل نشده ، پاسخ به اين ايراد و اثبات وحى بودن قرآن . 504 تا 506