پيامبر مبلّغ كلام خداوند است و تنها خداوند آراسته به صفات كمال را مى پرستد و بر او توكل مىكند . 328 تا 329 قرآن بهترين وسيله براى تربيت افراد بشر و منور ساختن دل آنان است اگر خداوند اراده مى كرد مى توانست مردم را وادار به ايمان كند . 329 تا 332 عادت بيشتر ملل كفر ، استهزاء پيامبران و احكام الهى بوده است . 332 مشركان هيچ دليلى براى اثبات قدرت بتهاى خود ندارند تبهكاريشان به نظرشان زيبا جلوه كرده است . 332 تا 335 نعمت بهشت بى پايان است . بسيارى از مسيحيان و يهوديان واقعى از نزول قرآن شاد مى شدند . 335 تا 337 قرآن به زبان عربى از طرف پروردگار نازل شده است . پيامبر نبايد تسليم خواسته هاى مردم شود . 337 تا 338 پيامبران همه داراى زن و فرزند بوده اند و فقط به فرمان خداوند مى توانستند معجزه نشان دهند . 338 تا 340 نفوذ و توسعه اسلام و نابود شدن كفر به فرمان الهى است . گواهى خداوند بر درستى رسالت پيامبرش كافى است و كسى كه به كتاب آسمانى آگاه است بر راستى پيامبر گواه مى باشد . 340 تا 344 آغاز سورهء ابراهيم . سودجويان مخالف حق ، گمراه و مستحق عذاب هستند . وحى خداوند براى هر پيامبر به زبان قوم او بوده است . 345 تا 348 اشاره به جزئى از فرمان خداوند به حضرت موسى و قسمتى از موعظه آن بزرگوار براى بنى اسرائيل . 348 تا 351 مدت عمر بشر در روى زمين مجهول است و جز خداوند كسى تعداد ملل پيشين و اقوام گذشته بشر را نمى داند . بيان اساسى ترين مسائل مورد نزاع ميان پيامبران و اقوامشان . 351 تا 358 افراد مغرور و ستمگر هميشه از رحمت حق محروم و از پيروزى نهايى مأيوس هستند و سزاى آنان عذاب هاى جهنم است . 358 تا 360 اعمال كافران از آن جهت بى ارزش است كه براساس ايمان و تعظيم و فرمان خداوند نيست . 360 تا 361