منافقان از پيروزى و پيشرفت اسلام سخت ناراحت و از شكست مسلمانان شاد مىگردند . 569 تا 571 كارهاى نيك منافقان چون عارى از اخلاص است هرگز مورد قبول خداوند واقع نمىشود . 571 تا 572 ثروتمندى و قدرت كافران ، دليل بر سعادت و خوشبختى آنها نيست . 572 تا 573 منافقان به دروغ سوگند مىخورند كه عضو جامعه شما هستند در صورتى كه از شما نيستند و رفتار بعضى منافقان با پيامبر . 573 تا 575 كسانى كه مستحق زكات هستند و منافقانى كه از رسول اكرم انتقاد بىجهت مىنمودند . 575 تا 577 افراد منافق با سوگند دروغ سعى مىكنند مسلمانان را طرفدار خويش گردانند و همواره از كشف سوءنيتشان به وسيله وحى در هراسند . 578 هر نوع تحقير و استهزاء نسبت به احكام اسلام و يا انتظار شكست و آرزوى نابودى مسلمان « كفر محض است » . 578 تا 581 زنان و مردان منافق با تمام قدرت خود بر ضد اسلام و در راه كفر خويش مىكوشند و پاداش آنها جهنم است . 581 تا 582 كافران پيشين از كفار ، زمان نزول قرآن خيلى قويتر بوده‌اند ؛ ولى در برابر قدرت خداوند شكست خورده و نابود شدند . 582 تا 584 زنان و مردان مسلمان نيز پشتيبان همديگر هستند و فرامين خداوند را اجرا مىكنند و جزاى ايشان بهشت است . 585 تا 586 پيكار با كافران بايد همه جانبه و پايدار و شديد باشد . كشف توطئه منافقان در جنگ « تبوك » و نجات يافتن پيامبر از شر آنها . 586 تا 589 سرگذشت مردى بنام « ثعلبه » كه در اثر ندادن زكات و نپذيرفتن فرمان پيامبر هلاك شد . 589 تا 591 منافقان ، سخاوت و بذل و بخشش مسلمانان را ريا مىدانند و كمك ناچيز بعضى مؤمنان را هم به مسخره مىگيرند . 591 وساطت و شفاعت پيامبر نزد خداوند براى منافقان بىفايده است . 592 تا 593 بيان قسمتى از كارشكنى منافقان مدينه هنگام بسيج براى جنگ