قرآن كريم كتاب جاويدانى خداوند ، قرآن كريم است ؛ كه براى گمراهان راهبر و در حيات مسلمين كتاب دعوت و تحرك مىباشد . معجزه‌ايست كه مرزهاى زمان و مكان را درهم شكست و بسان مشعل فروزان بر تارك اعصار درخشيد . قرآن كريم خود دليل و برهان گويايى بر آسمانى بودن آيين اسلام و حقانيت رسالت پيامبر بزرگ اسلام مىباشد ، كه بعنوان مرجع كلى عقايد ، احكام ، اخلاق ، آداب و شعاير اسلامى قرار يافته است . خداوند در اين كتاب آسمانىاش اصول عدالت ، راه و روشهاى سعادت و دستورالعمل‌هاى هدايت و قانونگذارى را به وديعت نهاده است . پايه‌ى اساسى شريعت اسلامى قرآن كريم است ، چنانچه همين كلام الهى بود كه افراد و جمعيت‌ها را به سوى اسلام كشاند و آنان را به سعادت و عظمت و بزرگى رساند . اين قرآن كريم اولا در لوح محفوظ قرار داشت ، و از آنجا به آسمان دنيا فرود آمد ، و بعدا حسب ضرورت به تدريج آيات قرآنى بر پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نازل گرديد . . . سلسله‌ى نزول قرآن كريم و چگونگى وحى بر پيامبر بزرگ اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در احاديث و روايات زيادى نقل شده است . چنانچه صحيح بخارى در " بدء الوحى " از حضرت عايشه ( رض ) روايت مىنمايد كه حارث ابن هشام از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجع به چگونگى وحى پرسان نمود . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : " گاهى مانند صداى زنگ بر من مىآيد كه اين صورت بر من بسيار شديد است و چون اين حالت از من دور مىشود همه‌ى آنچه را كه گفته است ( نازل شده ) از حفظ داشتم و گاهى فرشته‌ى وحى به صورت مردى ظاهر مىشود و با من سخن مىگويد ، پس آنچه را كه گفته است ( نازل شده است ) حفظ من مىگردد " .