تا آن را در مصاحف نقل نمايند ( به جمع قرآن بپردازند ) و براى اين سه تن قريشيان گفت : در هرجا با زيد بن ثابت در نوشتن قرآن اختلاف پيدا نموديد به زبان قريش بنويسيد ، زيرا قرآن به لغت قريش نازل گشته است . وقتى از رونويسى صحف در مصاحف فراغت يافتند دوباره آن صحف را حضرت عثمان ( رض ) نزد حفصه ( رض ) فرستاد و نسخه‌اى از آنچه رونويس شده بود به هر طرف ( هر شهر ) فرستاد و دستور داد تا تمامى آنچه از قرآن غير از آنچه كه رونويسى نموده‌اند وجود دارد سوزانده شود . ابن شهاب مىگويد : خارجة بن زيد بن ثابت نقل مىدارد كه از زيد بن ثابت شنيده است كه آيه‌اى از سوره‌ى احزاب را ( پس از فراغت از رونويسى قرآن ) نيافتم با اينكه مىشنديم پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن را تلاوت مىداشت ، و پس از جستجوى زياد نزد خزيمة بن ثابت انصارى يافتم : " مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ . . . " و پيوست ساير آيات در سوره‌اش در مصحف گرداندم " . حافظ ابن حجر مىگويد : اين جمع عثمانى غنى ( رض ) در وقت فتح ارمينيه اواخر سال 24 ه و اوايل سال 25 ه صورت پذيرفته است . وقتى از جمع قرآن فراغت يافتند دوباره زيد بن ثابت ( رض ) آن را به قرآن كه نزد حضرت حفصه ( رض ) بود تطبيق داد كه هيچ‌گونه اختلافى ميان آن دو وجود نداشت و پس از آن امر به نسخه‌بردارى از روى آن نمود . چنانچه معروف است حضرت عثمان ( رض ) هفت نسخه برداشت و به شهرهاى مختلف پراكنده نمود : شش نسخه به شهرهاى مكه ، شام ، يمن ، بحرين ، بصره و كوفه و يكى را نيز در مدينه باقى گذاشت و آن را " امام " ناميدند . در عهد عبد الملك بن مروان حجاج بن يوسف كه حاكم عراق بود ، دستور داد تا بر حروف مصحف نقطه‌ها و شكلهايى را بگذارند و بدين ترتيب تلاشهاى مسلمين پس از آن تداوم يافت و اجزا ، ربع‌ها ، سجده‌ها در مصاحف مشخص و منظم گردانده شد ، و بدين شكلى كه هم‌اكنون مصحف در دست ما قرار دارد درآمد كه بدون ترديد همه‌ى دانشمندان و محققين مسلمان و غيرمسلمان در جهان اتفاق نظر دارند كه قرآن كريم اصح كتب در جهان بوده و هيچ گونه تحريف و تبديلى در آن عايد نشده است ؟ ، خداوند چقدر زيبا مىفرمايد : " إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ "