طبرسى نيز « عمّ » گفته است . 4 - سورهء مباركه به شهادت آيات آن ، مكى است زيرا چنان كه در مقدمهء تفسير گفته‌ايم : آيات و سوره‌هاى مكى بيشتر در زمينهء جنبه‌هاى عقيدتى و زير - بنائى اسلام است ، مانند توحيد . معاد ، نبوت ، نظام متقن جهان و امثال آن ، و نيز روشن است كه همه سوره مانند يك پيام ، به يك بار نازل شده است . غرض سوره 5 - دقت در سورهء مباركه نشان مىدهد كه علّت نزول آن ، اين بود كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، مكرر از روز قيامت خبر مىداد و آن سبب گفتگو ميان مشركان مىشد و آن را انكار مىكردند . در اين سوره بعد از نقل اختلاف و انكار معاد ، ابتدا نظام فعلى جهان و نظام زندگى تذكر داده شده و سپس ماجراى قيامت دربارهء مؤمنان و كافران بيان گرديده است . به نظر نگارنده : سوره در صدد اثبات قيامت از طريق قدرت خدا و قياس آخرت به دنيا است ، يعنى : خدايى كه نظام متقن فعلى را به وجود آورده ، مىتواند آن را در شكل ديگر و شرائط ديگرى كه همان قيامت است به وجود بياورد . على هذا مطالب آن نظير : أَ وَ لَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ يس / 81 ، و أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى قيامت / 40 ، مىباشد « 1 » و اين يك برهان بسيار قاطع مىباشد و

--> ( 1 ) بالاتر از اين ، ارتباط آيات دنيا و قيامت در اين سوره نشان مىدهد كه آخرت ادامه خلقت فعلى است به تفسير آيات رجوع شود