3 - اول و آخر و آشكار و نهان فقط اوست و او به هر شىء داناست . 4 - اوست كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد ، سپس بر تدبير پرداخت و آنچه از زمين بيرون مىآيد و آنچه از آسمان نازل مىشود و آنچه در آسمان بالا مىرود او با شماست در هر جا كه باشيد ، خدا آنچه مىكنيد مىبيند . 5 - حكومت آسمانها و زمين مخصوص اوست و همهء كارها به خدا بر مىگردد . 6 - شب را در جاى روز و روز را در جاى شب داخل مىكند و او به آنچه در سينه‌هاست داناست . كلمه‌ها سبح : خداوند ذاتا از آلودگيها و از نيازها و از نقصها پاك و منزه است ، تسبيح و سبحان اللَّه گفتن اقرار به اين واقعيت در ذات پاك خداست . استوى : اين كلمه اگر با « علي » باشد به معني استقرار آيد ، نظير اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يعنى بر تخت استقرار يافت و اگر با « الى » باشد به معنى قصد و توجه است . يلج : ولوج : دخول . « ولج الشيء في غيره : دخل » راغب دخول در جاى تنگ گفته است ، ظاهرا آن در بعضى جاهاست و گرنه در نهج البلاغه نامهء 24 آمده « ليولجه به الجنة » . ذات : مؤنث « ذو » به معنى صاحب است . شرحها در اين آيات مىخوانيم : همه چيز خدا را تسبيح مىكنند و او را از نياز و نقصان منزه مىدانند . تدبير كائنات در دست اوست ، حيات از جانب او افاضه و