در تورات و انجيل معرفى شده است . يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ . ظاهرا اين پنج وصف نيز در تورات و انجيل آمده و اهل كتاب آن حضرت را با اين اوصاف مىشناختند ، مسئله امر بمعروف و نهى از منكر كه روشن است و از مأموريت همه پيامبران مىباشد ، تحليل پاكيزه‌ها و تحريم پليدها در اسلام يك قاعدهء كلى است و در آيه چهارم از سورهء مائده دربارهء آن بحث شد ، مراد از اغلال و تكليف سنگين اولا تكاليف شاقى است كه در اثر ظلم و طغيان به بنى اسرائيل وضع شد چنان كه فرموده : فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ نساء / 160 و نيز فرموده : وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ . . . ذلِكَ جَزَيْنهُمْ بِبَغْيِهِمْ . . . انعام / 146 و در دعاى مسلمانان است كه : رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا . . . بقره / 286 ، ثانيا بدعتهايى است كه به وسيله علماء دنيا پرست يهود جعل و در دين داخل شده و زندگى را بر مردم تنگ كرده و به حكم زنجيرهايى در گردن و بارهاى سنگينى بر دوش بنى اسرائيل بود نظير احكام حيض و مانند آن كه در آيه 222 بقره گذشت ، آنها در تورات و انجيل مىيافتند كه رسول خدا اين حرامها و بدعتها را از بين خواهد برد . فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . اين قسمت نتيجه و متفرع است بر الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ . . . مراد از تعزير بقرينه « نصروه » محترم شمردن است ، منظور از « النور » قرآن مىباشد كه راههاى دنيا و آخرت را روشن كرده و راه سعادت را نشان مىدهد . آمدن « معه » بجاى