على اكبر قرشى بنابى
19
تفسير احسن الحديث (فارسى)
است بدون توجه بصدر و ذيل آن . الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ نشان مىدهد كه مراد روز بخصوصى است و در آن واقعهء مهمى روى داده كه دشمنان نوميد شدهاند از اينكه اسلام را از بين ببرند و يا مسلمانان را به كفر برگردانند « و اخشون » دستور مىدهد كه بايد از خدا بترسند و اختلاف و تنازع بوجود نياورند و گرنه ضعيف مىشوند باز دشمن به آنها روى مىآورد الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ . . . يعنى در همين روز كه كفار مأيوس شدند دين را كامل كرديم ، پس هر دو « اليوم » يكى است ، اكمال دين آن است كه گفتنىها همه گفته شده باشد ديگر نقصانى نماند مراد از « نعمتى » همان دين است كه باتمام رسيد ، آن دين كامل و تمام مورد رضايت خداست كه براى شما باشد . روايات شيعه و اهل سنت حاكى است كه آيه در حجة الوداع روز غدير خم به هنگام اعلام خلافت على بن ابى طالب عليه السّلام نازل شد كه در « نكتهها » خواهد آمد . فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ يعنى در صورت اضطرار خوردن از اين محرمات مانعى ندارد ولى نبايد اضطرار را وسيلهء گناه قرار بدهند بلكه براى دفع ضرورت و بدون ميل قلبى استفاده كنند غَيْرَ مُتَجانِفٍ در جاى غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ است كه در بقره / 173 گذشت و در سورهء انعام و نحل خواهد آمد . وصف غَفُورٌ رَحِيمٌ علّت رفع حكم در حال اجبار است ، غفران در اينجا به معنى چاره سازى و جبران است نه آمرزش .
--> كه در اينجا بنويسند . يا در موقع نوشتن قرآن در اينجا آوردهاند در هر حال مطلب مستقلى است .