قرائت آن را بشنود شبى بقرائت عبد اللَّه بن مسعود گوش داد ، فرمود ، هر كه بخواهد قرآن را آن طور كه بر من نازل شده ، بخواند مثل ابن ام عبد تلاوت كند « 1 » . عبد اللَّه بن مسعود و به قولى مردى بنام عبيده نقل مىكند : روزى آن حضرت به من گفت : بر من قرآن بخوان ، گفتم : بر تو بخوانم با آنكه بر تو نازل شده است ؟ ! فرمود : دوست دارم از ديگرى بشنوم ، گويد : شروع به خواندن سورهء نساء كردم همين كه بآيهء فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً آيهء 41 رسيدم ، سربلند كردم ديدم اشك از چشمان آن حضرت جارى است « 2 » . بنزد آن حضرت دانستن قرآن موضوعيت داشت ، كسانى كه در قرائت و حفظ قرآن پيش قدم بودند مورد نظر بودند ، روزى جمعى از ياران را به سفرى مىفرستاد پرسيد چقدر قرآن مىدانيد ؟ يكى كه از همه جوانتر بود گفت : من فلان قدر و فلان قدر و سورهء بقره را مىدانم . فرمود : برويد اين جوان فرمانده شماست گفتند : او از همهء ما كم سالتر است . فرمود : او سورهء بقرهء را مىداند . « 3 » مصعب بن عمير قرشى شهيد جنگ « احد » بروزگار جوانى سرپرستى مسلمانان مدينه را پيش از هجرت به عهدهء گرفت ، اين مأموريت به علت ايمان و دانستن قرآن بود ، هر يك از صحابه قسمتى از قرآن را حفظ كرده بودند ولى باتفاق مسلمين ، على بن ابى طالب عليه السّلام همه قرآن را در عهد آن حضرت از حفظ داشت و در اين عمل يگانه بود ( مقدمهء نهج البلاغه ابن ابى الحديد ) . آن حضرت دو چيز را بيشتر سفارش مىكرد و بس مهم مىخواند : قرآن و اهل بيت يعنى : بهترين مكتب و بهترين رهبر ، مىفرمود : دو چيز وزين و پر

--> ( 1 ) - المحجة البيضاء ج 2 / 232 . ( 2 ) - صحيح مسلم ج 1 / 320 . ( 3 ) - مجمع البيان فضل سورهء بقره .