ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى سپس بيان ميفرمايد آنها را كه متذكر ميشوند و خدا ترس هستند و انتفاع مىبرند و اهل ايمان هستند . [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيه 14 ] قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى ( 14 ) فلاح و رستگارى كسى دارد كه از حين موت الى الابد خردلى ناراحتى نداشته باشد و هميشه مشمول الطاف و تفضلات الهى باشد و آن كسى است كه خود را تزكيه كرده باشد تزكيه روح از عقايد فاسده و مذاهب باطله و طرق ضاله ، و تزكيه نفس از اخلاق فاسده و صفات خبيثه و ملكات رذيله ، و تزكيه قلب از كثافات معاصى و سياهى قلب كه مانع از مشاهده حقايق است . سپس خداوند بيان ميفرمايد كه شخص مزكى كه رستگار است كيست مجرد تزكيه نيست بلكه محتاج بتحليه هم هست و آن اين است كه : [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيه 15 ] وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى ( 15 ) در هيچ حال خدا را فراموش نكند پس نماز گزارد كه نماز بزرگترين عبادات است . در اذان و اقامه مىگويى : ( حى على خير العمل ) و نماز موجب فلاح و رستگارى مىشود ( حى على الفلاح ) در اخبار دارد : ( الصلاة خير موضوع ) ( اول ما يحاسب به العبد يوم القيامة الصلاة ) ( عنوان صحيفة المؤمن الصلاة ) ( الصلاة قربان كل تقى ) باندازه‌اى نماز اهميت دارد كه فرمودند : ( تارك الصلاة كافر ) و فرمودند : ضايع الصلاة بىايمان از دنيا ميرود و نماز آداب و شرائط و اجزاء و مبطلات و عوارض بسيار دارد كه اولا بايد فرا گرفت و ثانيا بر طبق آن بجا آورد . اما غير المؤمن تكليف آنها معلوم است چون شرط صحت كليه عبادات ايمان است و مشمول آيه شريفه هستند كه ميفرمايد : وَ قَدِمْنا إِلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً فرقان آيه 23 . و اما مؤمنين ميتوان گفت صدى نود آنها يا تارك الصلاة هستند يا ضايع الصلاة از جهت جهل به احكام يا عدم مراعات آنها . و اما ذكر اسم اللَّه اسماء الهى بسيار است و هر كدام يك دلالتى دارد رحيم است رحمن است غفور است ودود است عفو است قهار