سورة الاعلى الكلام فى فضلها - اخبار بسيارى در فضيلت اين سورهء مباركه روايت شده من جمله از ابن بابويه مسندا از حضرت باقر ( ع ) روايت كرده فرمود : من قرأ سورة سبح اسم ربك الاعلى فى فريضة او نافلة قيل له يوم القيامة : ادخل من اى ابواب الجنة شئت » و همين حديث را طبرسى از ابى بصير از حضرت صادق ( ع ) روايت كرده ، و اخبار ديگر مرسلات روايت كرده‌اند كه : ( من قرأها فكانما قرأ صحف موسى و ابراهيم الذى و فى ) و از پيغمبر روايت كرده‌اند فرمود : ( من قرأها اعطاه اللَّه من الاجر عشر حسنات بعدد كل حرف انزله اللَّه على ابراهيم و موسى و محمد ( ص ) ) و غير اينها از اخبار . [ سوره الأعلى ( 87 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ( 1 ) از براى تسبيح دو معنى كرده‌اند معنى خاص و عام : اما خاص بمعنى تنزيه و تقديس حق است از آنچه لا يليق به كه تعبير بصفات سلبيه ميكنيم خداوند جسم نيست نه ماده دارد و نه صورت كه جسم مركب از ماده و صورت است ، مركب نيست اجزاء ندارد نه اجزاء خارجيه مثل اجسام و نه ذهنيه مثل جنس و فصل ، و نه وهميه مثل وجود و ماهيت ، بسيط الحقيقه صرف الوجود غير محدود به حد از لا و ابدا نه از جواهرات خمسه از مجردات و ماديات و نه از اعراض ، ضدى ندى مثلى مانندى شبيهى عديلى از براى او نيست كامل است فوق الكمال تام است فوق التمام نقصى عيبى چه در ذات و چه در صفات و چه در افعال ندارد لا يدرك و لا يوصف . و اما عام شامل تمام اذكار از تهليل و تحميد و تكبير و ساير اذكار مىشود مثل تسبيحات اربعه و تسبيح فاطمة ( ع ) و غير اينها .