الجنة دار المتقين و النار دار الفاسقين ، در وصف كفار ميفرمايد : وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ مؤمن آيه 52 . و نيز ميفرمايد : ذلِكَ جَزاءُ أَعْداءِ اللَّهِ النَّارُ لَهُمْ فِيها دارُ الْخُلْدِ فصلت آيه 28 ، و در وصف متقين ميفرمايد : وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ كَذلِكَ يَجْزِي اللَّهُ الْمُتَّقِينَ نحل آيه 29 و 30 لذا پس از آنكه محجوب ميشوند از رحمت الهى و مثوبات اخروى ، به همين اندازه كفايت نميشود : [ سوره المطففين ( 83 ) : آيه 16 ] ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصالُوا الْجَحِيمِ ( 16 ) پس از محجوبيت بدرستى كه اينها هر آينه چشندگان هستند جحيم را كه يكسر آنها را مىاندازند در قعر جهنم و به همين هم قناعت نميشود بلكه : [ سوره المطففين ( 83 ) : آيه 17 ] ثُمَّ يُقالُ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ( 17 ) كه آنها را سرزنش ميكنند و ميگويند اين است آنچه را كه شما بوديد تكذيب ميكرديد كه گفتيم تكذيب آنها يا بانكار معاد است مطلقا مثل طبيعى و دهرى يا بانكار معاد جسمانى است و منحصر بروحانى ميدانند ، يا به اينكه خود را معاف ميپندارند يا خلود را منكرند يا ميگويند جسم آنها آتشى مىشود ديگر عذاب و اذيت ندارند ، يا ساير مزخرفات اين است حال مكذبين . اين يازده آيه در وصف فجار و مكذبين است سپس يازده آيه در وصف ابرار و مقربين بيان ميفرمايد . گفتيم : ابرار احسان كنندگان هستند احسان بنفس خود و احسان به غير و احسان در دين : اما احسان بنفس اينكه خود را در معرض قابليت نعم الهيه در آورند چه نعم دنيويه و چه اخرويه و مشمول الطاف الهيه شوند و مستفيض بفيوضات حق گردند باعمال حسنه از واجبات و مستحبات و عبادات ، و احسان به غير محبت و علاقه و بذل مال و ارشاد و هدايت و امر بمعروف و نهى از منكر و دعا ، و طلب مغفرت براى مؤمنين و خيرات و مبرات براى اموات و حسن معاشرت با احياء مؤمنين و اداء حق ذوى الحقوق و احترام از علماء و بزرگان دين و از آن جمله ذكر صلوات و سلام خدمت پيغمبر