حفظ فرمود و با ايمان از دنيا رفتند و لو آلوده بمعاصى شده‌اند اميد نجات در آنها ميرود وعده‌هايى كه خداوند داده از مغفرت و عفو و رحمت خاص اينها است و فرمايشات ائمه و وعده‌هاى شفاعت در حق اينها است ، بلكه بسا خداوند گناهان آنها را بر ناصبين و مخالفين و ظالمين به آنها بار مىكند و آنها را نجات ميبخشد ، و مكرر گفته‌ايم كه اين منافى با عدل نيست بلكه عين عدل است چون آنها به اينها ظلم كردند بايد تدارك شود اگر ظالم عمل صالح داشته باشد بمظلوم ميدهند و اگر ندارد مثل اكثر ظلمه گناهان مظلوم را بر او بار ميكنند ، و اگر مظلوم هم گناه ندارد يا به مقدار ظلم نميشود بمظلوم خطاب مىشود كه : هر كه از بستگان تو آلوده بمعاصى هستند بياور بر ظالم بار كن تا تدارك ظلم تو بشود . اين جنبهء حق الناس ظالم است و اما جنبه حق اللَّه كه بسيار سخت بالاخص هر چه ظلم شديدتر باشد و مظلوم مقامش رفيع‌تر عقوبتش بيشتر مىشود كه ميفرمايد : وَ الظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً هل أتى آيه 30 . تنبيه : ما از اين بيان يك نتيجه بدست آورده‌ايم و مكرر هم اشاره كرده‌ايم كه ظالمين اهل عصمت و طهارت نه عبادت دارند كه به آنها دهند چون ايمان نداشتند و نه اينها معصيت دارند كه بر آنها بار كنند اگر گناهان تمام شيعيان را بر آنها بار كنند گمان نميكنم كه تدارك ظلم آنها شود . [ سوره الانفطار ( 82 ) : آيه 15 ] يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ ( 15 ) وصل ميشوند اين فجار به آن جحيم روز جزاء ( يَصْلَوْنَها ) وصل يعنى مياندازند آنها را و ميچشانند آنها را ، و ضمير تأنيث باعتبار نار جحيم است . ( يَوْمَ الدِّينِ ) در اينجا بمعنى جزا است كه مىگويى : كما تدين تدان كه مالك روز جزا خداوند است و بس : مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ و اين فجار نه ناصرى دارند و نه معينى و نه شفيعى و نه دافعى : لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ اعراف آيه 196 . كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ مدثر آيه 38 . [ سوره الانفطار ( 82 ) : آيه 16 ] وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ ( 16 )