القيامة و معه كتاب ينطق قد أخرجه اللَّه من جوف قبره فيه امان من حرّ جهنم و من النار و من زفير جهنم و لا يمر على شىء يوم القيامة الا بشره و اخبره بكل خير حتى يدخله الجنة ، و يفتح له فى الدنيا من اسباب الخير ما لم يتمن و لم يخطر على قلبه ) و از خواص القرآن از پيغمبر ( ص ) فرمود : ( من قرأها فى صلوة و صلى بها بعد الحمد قبلت صلوته منه احسن قبول ) . إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ مفسرين گفتند : فتح مكه است و نصرت بر مشركين مكه و قدرت بر شكستن اصنام مشركين و اخراج آنها را از كعبه معظمه . و نظر به اينكه اهل مكه پس از قضيه عام الفيل كه ديده بودند كه قوم ابرهه بابابيل هلاك شدند ولى پيغمبر كه قصد مكه نمود نصرت پيدا كرد و فتح نمود يقين بحقانيت او پيدا كردند و فوج فوج و قبيله قبيله آمدند و بشرف اسلام مشرف شدند كه قبلا تك تك اسلام ميآوردند و لذا ميفرمايد : [ سوره النصر ( 110 ) : آيات 2 تا 3 ] وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً ( 2 ) فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كانَ تَوَّاباً ( 3 ) و اين سوره يكى از معجزات قرآن است چون اين سوره قبل از فتح مكه نازل شده بود و اين خبر ميدهد كه فتح ميكنى و نصرت مييابى ، و گفتند : پيغمبر از اين سوره دانست كه عمرش به آخر رسيده و از دار دنيا رحلت ميفرمايد ، و گفتند : چون آيه نازل شد كه فرمود : إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ زمر آيه 30 پيغمبر ( ص ) درخواست كرد از خداى متعال كه اين موت من در چه موقعى است اين سوره نازل شد كه موقعش إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ . . . الايه است ، و اخبارى هم از ابن عباس و عايشه و غير اينها روايت كرده‌اند كه منتهى بمعصوم نيست و سند معتبرى هم ندارد ، و در آيه هم دلالتى بر اينكه مراد فتح مكه است ندارد ، و فتوحات پيغمبر هم منحصر بفتح مكه نيست ، و دلالتى بر اينكه وفات پيغمبر و رحلت باشد هم ندارد و آنچه به نظر ميآيد و اللَّه اعلم بمراده اينكه مفاد اين آيه مفاد آيات ديگرى است مثل آيه شريفه : وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي