[ سوره الكافرون ( 109 ) : آيه 4 ] وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ ( 4 ) بعضى گفتند : تكرار براى تأكيد است مثل اينكه مىگويى : حقا حقا يا لبيك لبيك لا شريك لك لبيك يا عبدا بعدا لمن يكفر و امثال اينها ، بعضى گفتند : اول براى حال است و ثانى براى استقبال . اقول : فرق است بين صفت فعل و صفت فاعل مىگويى : زيد فاسق نيست فسق از او صادر نميشود ، متكبر نيست تكبر نميكند و هكذا . و جمله اول صفت فعل است : لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ كه عبادت صفت فعل است جمله دوم صفت فاعل است : وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ و اين براى استحكام امر است چنانچه در امثله كه ذكر شد همين مفاد را دارد و اين يك نوع فصاحت است ، و همين كلام در جملهء بعد است : [ سوره الكافرون ( 109 ) : آيه 5 ] وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ ( 5 ) عابدون در جملهء قبل دليل بر كذب دعوى آنها است كه اينها دست از كفر خود و شرك بر نميدارند چگونه نصارى كه عيسى را پسر خدا ميدانند و قائل بتثليث هستند براى خاطر پيغمبر از اين عقيده دست برنميدارند ، و مشركين كه ميگويند : ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى زمر آيه 3 ، وَ يَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ يونس آيه 18 ، و يهود و نصارى كه ميگويند : نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ مائده آيه 18 چگونه دست برميدارند . و جملهء بعد اشاره به اين است كه عناد و عصبيت و بغض و كينه و قساوت قلب و تسلط شيطان و عيبهاى ديگر شما را جلوگيرى كرده هرگز رو باسلام و مسلمين نميآوريد چنانچه ميفرمايد : لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا مائده آيه 82 ، و ميفرمايد در حق يهود : ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ وَ إِنَّ مِنْها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ بقره آيه 72 ، و ميفرمايد : اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ [ سوره الكافرون ( 109 ) : آيه 6 ] لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ ( 6 ) دينى بوده كسره بجاى يا است . بايد به كلى اعراض كرد از اينها مگر آنكه