خود برداشتند و به نشان بر سر آنها ريختند مثل اينكه هر كدام از اين ابابيلها معين شده بودند بر شخصى معين كه هدف آن معلوم بود . [ سوره الفيل ( 105 ) : آيه 4 ] تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ ( 4 ) اقوال زيادى در سجيل گفتند : لكن در حديث دارد سنگى كوچكتر از نخود و بزرگتر از عدس بر فرق هر كه مىخورد از دبرش بيرون ميآمد و تمام اعضاء بدنش از هم ميپاشيد و گفتند : سجيل حجر است كه در آتش جهنم پخته شده و اسم هر كس روى او نوشته شده ، و بعضى گفتند : سجيل و سجين بمعنى واحد است . بارى : [ سوره الفيل ( 105 ) : آيه 5 ] فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ ( 5 ) عصف كاه است كه گندم و جو و برنج بعد از آنكه حصاد شد پرهاى كاه آنها را ميگيرند و خوراك حمار و بغل و استر مىشود و زير دندان آنها ريز ريز مىشود پس از آن از آنها دفع مىشود تشبيه فرموده كه اينها در اثر رمى حجاره از اين نحوه شدند ريز ريز از هم پاشيده شدند مثل عصف مأكول . تم به حمد اللَّه تفسير سورة الفيل و يتلوه تفسير سورة ايلاف و الحمد للَّه السيد عبد الحسين طيب . سورة الايلاف [ سوره قريش ( 106 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ لِإِيلافِ قُرَيْشٍ ( 1 ) از عياشى بسند معتبر از حضرت صادق ( ع ) فرمود : ( لا تجمع بين سورتين فى ركعة واحدة الا الضحى و الم نشرح ، و الم تر كيف و لايلاف قريش ) و مراد صلوة فريضه است كه بايد سورهء تامه قرائت شود ، و اما نوافل بدون سوره و ببعض سوره و بالف