السيد عبد الحسين الطيب
213
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)
قرينه داخليه و خارجيه اما داخليه كلمه هاويه كه از ماده هوى است كه فرو رفتن و سقوط و افتادن است كه انسان از سر سقوط مىكند ، و اما خارجيه آيه شريفه كه ميفرمايد : الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلى وُجُوهِهِمْ إِلى جَهَنَّمَ أُوْلئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ سَبِيلًا فرقان آيه 37 . سپس توصيف ميفرمايد هاويه را كه ميفرمايد : [ سوره القارعة ( 101 ) : آيه 10 ] وَ ما أَدْراكَ ما هِيَهْ ( 10 ) و درك نفرمودى چيست هاويه و لو بطريق اجمال ميدانى و معتقد هستى بجهنم و عقوبات آن لكن بخصوصيات و شدت و عظمت او چون غير متناهى است و آخر ندارد و شدت او زياد مىشود هر چه بمانند در عذاب عذاب آنها سختتر و شديدتر مىشود . سپس ميفرمايد : [ سوره القارعة ( 101 ) : آيه 11 ] نارٌ حامِيَةٌ ( 11 ) آتش سوزنده است حاره است آن هم شديدة الحراره . خلاصة الكلام اينكه اصحاب محشر سه دستهاند كه ميفرمايد : وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً واقعه آيه 7 . يك دسته مؤمن صالح متقى كه داراى ايمان بوده و كوتاهى در واجبات نكرده و آلوده به معاصى نشده كه تمام موازين او ايمانا و علما و خلقا و عملا ثقيل است اين دسته در عيشه راضيه هستند كه قبل الموت ملائكه بر او نازل ميشوند در حال احتضار و بشارت ميدهند او را بتفضلات الهى و جاى او را در بهشت به او نشان ميدهند كه ميگويد : ( الان طاب لى الموت ) و تا اجازه ندهد ملك الموت قبض روح او را نميكند ، و وجود مقدس حضرت رسالت و ائمه اطهار بالاى سر او ميآيند و به او بشارت ميدهند كه ميآيى نزد ما و با ما محشور ميشوى و ملك الموت براحتى و آسانى قبض روح او را مىكند مثل گلى بدست او بدهند استشمام مىكند روحش قبض مىشود ملائكه با تحف و هدايا او را استقبال ميكنند و روحش را در وادى السلام كه بهشت عالم برزخ است و ارواح انبياء و اولياء در آنجا جمع هستند مىبرند ، و قبرش به قدر مد بصر گشاد مىشود ، و درى از بهشت به قبرش مفتوح مىشود و روح و ريحان داخل او مىشود كه فرمودند : ( القبر اما روضة من رياض الجنة ) و دائما ملائكه بر او نازل ميشوند با تحف و هدايا ، و روز بعث با حلى