[ سوره العاديات ( 100 ) : آيه 8 ] وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ( 8 ) مراد از خير مال است و حال آنكه اگر مال از ممر حرام باشد شر صرف است لكن در نظر علاقه‌مندان و دوستداران مال خير است چنانچه قتل فى سبيل اللَّه خير محض است و لكن در نظر ناس سوء و شر است كه ميفرمايد : لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ يعنى قتل و در معنى لشديد اختلاف كردند بعضى گفتند : از شدت حب بخيل و شحيح است كه حقوق الهى را رد نميكند مثل زكات و خمس و كفارات و ساير حقوق واجبه ، و بعضى گفتند : شدت علاقه بمال كه از هر ممرى بتواند تحصيل مىكند و دربند حلال و حرام نيست با اين كه مال دنيا فرمودند : فى حلالها حساب و فى حرامها عقاب ، و در حديث از پيغمبر اكرم است كه فرمود : يؤتى به صاحب المال فيسئل عنه : من اين اكتسبت ؟ فان كان من الحرام يؤمر به الى النار ، و ان كان من الحلال يسئل عنه : فيما انفقت ؟ فان كان فى الحرام يؤمر به الى النار ، و ان كان فى الحلال يسئل عنه : هل اديت حقوقه ؟ فان لم يؤد حقوقه يؤمر به الى النار ، و ان أدى يسئل عنه : هل أديت شكره ؟ - ثم قال : فلا يزال يسئل عنه بعلاوه اشتغال به دنيا و زخارف آن مانع مىشود از رسيدن بواجبات الهى بالاخص تحصيل علم واجب و اتيان بفرائض ، بعلاوه باعث سختى جان دادن كه مشاهده مىكند كه قطع علاقه او مىشود و بسا موجب كفر مىشود و بى ايمان از دنيا ميرود از امير المؤمنين است كه ميفرمايد : هيچ غنائى بالاتر از قناعت نيست هر چه بيشتر مال پيدا كند احتياج و فقر زيادتر مىشود و در قرآن ميفرمايد : وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ توبه آيه 34 شرحش گذشت . [ سوره العاديات ( 100 ) : آيات 9 تا 11 ] أَ فَلا يَعْلَمُ إِذا بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ ( 9 ) وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ ( 10 ) إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ( 11 ) آيا پس از اين بيانات نميداند انسان اينكه مبعوث ميگردد آنچه در قبور هستند و تمام اسرار و اعمال و اخلاق و گفتار آنها آنچه در سينه دارند و مستور