عين عبارات آنها را با ترجمه نقل كرده‌ايم در سفر پيدايش تورات باب 17 آيه 21 ، و نيز در همان سفر باب 49 آيه 10 ، و در سفر تثنيه باب 33 ، آيهء 1 و 2 و 3 ، و نيز در همان سفر باب 18 آيه 15 الى 18 ، و در كتاب اشعياء نبى باب 28 و باب 42 ، و در زبور داود باب 45 و 72 بلكه در كتاب انيس الاعلام سى مورد نقل كرده و در كتاب سيف الامه متجاوز از شصت مورد نقل كرده كه شرح و بسط آنها از وضع تفسير خارج است به همين كتب مخصوصا بكلم الطيب رجوع فرمائيد كه در دسترس شما هست بارى ميفرمايد : وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ تفرقهء آنها اينكه پس از بعثت حضرت رسول يك دسته آنها ايمان آوردند و اسلام اختيار كردند و يك دسته ديگر انكار كردند و بكفر خود باقى ماندند . إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ كه علاوه از بشاراتى كه اشاره شد معجزات باهرات آن حضرت را هم مشاهده كردند ، بلكه جماعتى از يهود قبل از بعثت حضرت رسول آمدند در مدينه سكونت كردند و باهل مدينه خبر دادند كه ما در كتب خود ديده‌ايم كه پيغمبرى در مكه مبعوث مىشود و بمدينه هجرت ميفرمايد و ما آمده‌ايم كه خدمتش برسيم و به او ايمان آوريم و همين اخبار يهود منشأ شد كه اهل مدينه پس از بعثت حضرت بشرف اسلام مشرف شدند بالاخص پس از هجرت حضرت بمدينه لكن خود يهود ايمان نياوردند و گفتند آنكه ما ميگفتيم از بنى اسرائيل است و اين از بنى اسماعيل است با اينكه در بشاراتى كه قبلا تذكر دادم كه از بنى اسماعيل است باسم و صفات معين كرده است . [ سوره البينة ( 98 ) : آيه 5 ] وَ ما أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ ( 5 ) و امر نشدند مگر به اينكه بپرستند خداى متعال را از روى خلوص كه غير او را نپرستند و دين خود را خالص كنند براى او و دينى جز دين او را اختيار نكنند و از ساير اديان اعراض نمايند و به پا بدارند نماز را و ادا كنند زكات را و اين است دين