كه لياقت نداشتند به آنها مىشود . امر دوم : اينكه ملائكه و روح در مجالس مؤمنين حاضر شوند و بر آنها سلام كنند و در حق آنها دعا كنند و در عبادت آنها شركت كنند و ثواب عبادت آنها را در نامهء عمل مؤمنين ثبت كنند و هديه كنند ثواب عبادات خود را بمؤمنين ، و اين ملائكه در جامعهء مؤمنين هستند تا طلوع فجر كه مفاد : [ سوره القدر ( 97 ) : آيه 5 ] سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ( 5 ) لذا مستحبّ مؤكد است احياء شب قدر كه تا صبح بيدار باشند و مشغول عبادت باشند چه عبادات مشتركه مثل ادعيه شبهاى ماه رمضان و بالاخص ادعيه سحر مثل دعاء ابى حمزه و ساير ادعيه سحر و دعاهاى دههء آخر و نمازهاى شبهاى رمضان و شبهاى قدر و دههء آخر و چه عبادات مختصه و طلب حوائج كه ملائكه براى آنها آمين ميگويند و در حق آنها دعا ميكنند و دعاء ملائكه قطعا مقرون باجابت است بخصوص كه باذن و اجازه پروردگار باشد و از همه بالاتر دعاهاى امام زمان در حق مؤمنين و دعاهاى مؤمنين در حق يكديگر و از اين بالاتر خشنودى پروردگار و خشنودى پيغمبر و ائمه اطهار . تذكرة : سزاوار است مؤمنين در يك همچو شبى موانع قبولى عبادات را و اجابت دعوات را دفع كنند اگر حقوقى به گردن آنها است به صاحبانش رد كنند يا از آنها طلب عفو نمايند چه حق مالى باشد و چه عرضى و چه جانى از اخماس و زكوات و نذور و ديات و غير اينها ، و اگر آلوده بمعاصى هستند از خدا طلب عفو نمايند و تائب شوند و اگر صفات خبيثه و اخلاق رذيله در خود مىبينند رفع كنند و همچو مواقع را غنيمت شمارند و دست توسل بدامن ائمه اطهار زنند بالاخص زيارت حضرت ابى عبد اللَّه ( ع ) كه از زيارات مخصوصه آن حضرت است ، و امير المؤمنين كه ايام عزادارى آن بزرگوار است تا گرفتار نفرين پيغمبر نشوند كه فرمود : از رحمت خدا دور باد كسى كه ماه مبارك رمضان از او بگذرد و آمرزيده نشود ، و از رحمت خدا دور باد كسى كه نام مرا بشنود و بر من صلوات نفرستد ، و از رحمت خدا دور باد كسى كه عاق والدين