از آتش جهنم بهدايت و ارشاد و دلالت و نجات آنها از عذاب قيامت . [ سوره البلد ( 90 ) : آيه 14 ] أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ ( 14 ) يا اطعام در روز مجاعه كه بندگان از گرسنگى تلف ميشوند كه در اخبار دارد از كلينى از عدهء از اصحاب مسندا از ابى عبد اللَّه حضرت صادق ( ع ) فرمود : ( من اطعم مؤمنا حتى يشبعه لم يدر احد من خلق اللَّه ما له من الاجر فى الاخره لا ملك مقرب و لا نبى مرسل الا اللَّه رب العالمين ) و افضل از اين غذاى روح است كه تعليم جاهل و هدايت ضال و ارشاد غافل كه در واقع احياء نفس است و نجات از عذاب الهى . [ سوره البلد ( 90 ) : آيه 15 ] يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ ( 15 ) اين اطعام در روز مجاعه بايتام اقرباء و خويشان است . و ممكن است بگوئيم : همان اطعام روح است و مراد ايتام آل محمد ( ص ) است ، و ذى مسغبة دوره غيبت است كه دست شيعيان از دامان ائمه اطهار كوتاه است تكليف علماء اعلام است كه اين جهال شيعه را كه ايتام آل محمد هستند از چنگال اهل ضلالت نجات دهند ، و پدر حقيقى شيعه اين خاندان هستند كه پيغمبر فرمود : ( انا و على أبوا هذه الامه ) كه هر چه دارند وجود و نعم الهيه دنيويه و اخرويه از تصدق سر اينها است و طفيل وجود آنها است . [ سوره البلد ( 90 ) : آيه 16 ] أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ ( 16 ) يا فقير نيازمند محتاج ، و درجهء اعلاى آن امروز است كه اين افراد شيعه شدت احتياج به احكام دين دارند دست آنها از تمام جهات كوتاه است ميتوان گفت : صدى نود آنها نه معرفت بعقائد حقه دارند چه بسيار از ضروريات دين و مذهب را منكر يا شاك يا جاهل هستند ، و مسائل نماز و ساير واجبات را نميدانند حتى مسائل معاملات و احكام آنها را نميدانند و غرق دنيا و زخارف آن شده‌اند كه لقمان فرمود : ( الدنيا بحر عميق قد غرق فيها خلق كثير ) ديگر فقرى بالاتر از اين نيست كه فرمود : « من احيا نفسا فكانما احيا الناس جميعا » و درجهء اعلاى احياء نفس نجات از عذاب الهى است چنانچه ميفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما