وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ فصلت آيه 15 و 16 ، و ميفرمايد : وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ فَهَلْ تَرى لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ الحاقة آيه 6 الى 8 . [ سوره الفجر ( 89 ) : آيه 9 ] وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ ( 9 ) و قوم ثمود آن كسانى كه سنگ را ميتراشيدند در زمين وادى كه سكونت داشتند گفتند ثمود فرزند عاد بود كه پس از هلاكت عاد و قوم عاد ثمود اولاد و احفاد بسيارى پيدا كرد كه حضرت صالح هم از اين قوم بود بدليل قوله تعالى : وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً اعراف آيه 73 كه اخوه نسبى بود و اين قوم را بنام جد خود نام نهادند و پس از آنكه صالح مبعوث شد بر آنها و معجزه او ناقه صالح كه از دل سنگ بيرون آورد و اين ناقه فصيل هم داشت و شير ميداد باندازه‌اى كه كفايت قوم را ميكرد ، و اينها عمارات محكمى در دل كوه‌ها ميتراشيدند و ساختمان ميكردند براى استحكام زندگانى كه در همين آيهء در سورهء اعراف ميفرمايد : وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ وَ بَوَّأَكُمْ فِي الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُيُوتاً و پس از آنكه ناقه صالح را پى كردند و بصالح گفتند : ائْتِنا بِما تَعِدُنا خداوند عذاب بر آنها فرستاد ، در يك جا تعبير به رجفه فرموده در سورهء اعراف ، در يك جا تعبير بصاعقه فرموده : فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ فصلت آيه 17 . يك جا تعبير بصيحه فرموده : وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ هود آيه 67 . توضيح اينكه هر سه بوده ابتداء صيحه كه صداى رعد به حدى مرتفع بود كه لرزه باندام آنها انداخت ، سپس برقى جستن كرد كه تمام آنها را سوزانيد كه صاعقه باشد و لو در واقع برق يا رعد دفعة واحده واقع مىشود تنبيه : سه نفر از اين خاندان نبوت ياد از ناقه صالح و فصيل آن كردند :