فرسخى شهر را چشم بندى كردم . و اما معجزه حقيقت و واقعيت دارد و اين گفتار فرعون گفتار تمام كفار و مشركين است ، نسبت به تمام انبياء با اينكه اكثر حقيقت را درك ميكنند لكن عناد و عصبيت و حب جاه و مقام و تقليد آباء و كبر و نخوت و عيبهاى ديگر آنها را وادار مىكند كه انبياء را ساحر و جادوگر و كذاب بگويند . [ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 35 ] يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَما ذا تَأْمُرُونَ ( 35 ) ميخواهد شما را بيرون كند از زمين مصر كه مقر فرمانفرمايى شما است بواسطه سحر خود پس شما چه ميفرمائيد ، در عالم مشورت با او چه معامله بايد كرد . فرعون قلبا از جهاتى خائف شد : يكى از موسى كه اگر عصا بيندازد و ثعبان شود و او را و تمام اتباعش را ببلعد چه كند . ديگر آنكه اگر اطرافىها به طرف موسى روند و ايمان آورند و به او برگردند يا در ميانه آنها اختلاف افتد چه كند . يكى اگر حكم بقتل موسى كند ديگران مدعى شوند و به حكم او عمل نشود از خدايى بيفتد لذا براى استمالت قلوب آنها اولا آنها را وادار كرد كه بر حضرت موسى برگردند گفت : ( يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ ) با اينكه حضرت موسى قصد اخراج آنها را از مصر نداشت اگر ايمان ميآوردند با كمال عزت با آنها رفتار ميكرد نه طمع بمال آنها داشت و نه بملك و زمين آنها فقط نجات بنى اسرائيل را ميخواست ، و ثانيا آنها را طرف مشورت قرار داد با اين كه كسى كه دعوى خدايى دارد با بندگان خود مشاوره نميكند هر چه ميگويد بايد اطاعت كنند ولى ميخواست كه آنها رأى بقتل موسى دهند كه اگر در حكم بقتل او تأثيرى نبخشيد بگويد شما رأى داديد و الا من قصد قتل او را نداشتم لكن بدبختانه آنها رأى بقتل او ندادند . [ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 36 تا 37 ] قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ ابْعَثْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ ( 36 ) يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ( 37 ) تنبيه : در مجلس يزيد موقعى كه با جلساء مجلس مشاوره كرد كه من با اين عليل زين - العابدين چه كنم تمام رأى بقتل او دادند . حضرت باقر ( ع ) بچه چهار ساله بود فرمود يزيد جلساء مجلس تو بدتر از جلساء مجلس فرعون هستند موقعى كه با آنها مشاوره كرد در امر موسى رأى