( 9 ) آسمان پنجم در او مريخ است . ( 10 ) آسمان ششم در او مشترى است . ( 11 ) آسمان هفتم در او ستاره زحل است . ( 12 ) آسمان هشتم كه تعبير بكرسى ميكنند محيط به تمام اين كرات و فلك ثوابت مينامند كه ساير ستارگان در او ثابت است . ( 13 ) عرش كه فلك غير مكوكب و فلك اطلس مينامند محيط به تمام اين كرات و سطح مقعر هر يك از اينها مماس با سطح محدّب ديگريست و تمام اينها را عالم اجسام تعبير ميكنند كه تمام مركّب از ماده و صورت است و عرش تمام اين كرات را در يك شبانه روز دور ميدهد به حركت متوالى و افلاك هفتگانه بر خلاف آن يك دورى دارند بر خلاف توالى قمر در بيست و هشت روز و كسرى شمس در يك سال سائرين در مدت معيّنى و فلك ثوابت در مدّت طولانى كه تعبير بثوابت كردند و آن افلاك سبعه را بسيّارات نام نهادند و هيئت جديد قائل بيك فضاى وسيعى هستند و تمام اين كرات در آن فضاى وسيع حركت معيّنى دارند و از براى كره زمين دو حركت قائلند وضعى و انتقالى اما وضعى دور خود چرخ مىزند تشكيل شبانه روز ميدهد و انتقالى دور كره شمس با ساير منظومات شمسى و تشكيل سال و فصول ميدهد و اين مسلك هم بتوسط حسّ و هم از لسان آيات و اخبار استفاده مىشود كه بيانش را تذكر داده‌ايم قبلا ( اشكال ) اوّلا در آيات شريفه دارد كه خداوند خلقت آسمان و زمين را در مدّت شش روز آفريد و لكن در سوره فصّلت استفاده مىشود كه در مدت هشت روز بوده . اوّلا ميفرمايد : ( خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ ) بعد ميفرمايد : ( وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ ) بعد ميفرمايد : ( فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ ) و ثانيا خداوند قادر متعال قدرت دارد در آن واحد آنها را خلق فرمايد اين مدّت براى چه بوده ؟ ( جواب ) . اما از اول كلمه أربعة أيّام راجع بخلقت أرض و تقدير اقوات و جعل رواسي است كه يومين أرض داخل در أربعه است و با يومين سماوات شش مىشود و اما از