السيد عبد الحسين الطيب
23
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)
كه از دريا و زمين متصاعد مىشود و تشكيل ابر ميدهد و باد ابرها را به آن طرفى كه مأمور است حركت ميدهد و موادّ مائيّه آن بر زمين نزول مىكند باران برف تگرگ مىشود و مواد ناريه آن متصاعد مىشود و چون اين دو مواد از هم جدا مىشود صداى رعد و رؤيت برق مىشود و چه بسيار امروز مشاهده شده كه بسيار طيّارهها فوق ابر حركت مىكند آفتاب است و قطرهاى باران ندارد و ابر زير آن مىبارد و اخبار يا سند ندارد يا قابل تأويل است چنانچه حكماء در آيه شريفه وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ تفسير كردند بماء وجود كه تعبير بمشيت ميكنند ، چنانچه در خبر است خلقت الاشياء بالمشيئة و خلقت المشيئة بنفسها كه گفتند اشياء بايجاد موجود ميشوند و نفس ايجاد كه بمعنى مصدريست بنفسه موجود مىشود و نام او را وجود منبسط گذاردند و شاهد بر اين دعوى علاوه از و جدان حديث مروى از ابن بابويه مسندا از حضرت صادق عليه السّلام رواية كرده فرمود : ( لما صعد موسى عليه السّلام الطور فنادى ربّه قال ربّ ارنى خزائنك قال : يا موسى انما خزانتى إذا أردت شيئا أن اقول له كن فيكون ) . وَ ما نُنَزِّلُهُ ايجاد نميكنيم و نازل نميفرمائيم إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ به مقدارى كه صلاح ميدانيم . [ سوره الحجر ( 15 ) : آيه 22 ] وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسْقَيْناكُمُوهُ وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِينَ ( 22 ) و فرستاديم ما بادهايى آبستن كننده پس نازل كرديم از آسمان آب را پس سقايت كرديم شما را از آن آب و نيستيد شما از براى آن نگاه دارندگان . وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ تموج هواء است كه به اطراف حركت مىكند و كثافات هوا را ميبرد و هوا را تلطيف مىكند و بسا ممكن است شدّت پيدا كند و بلاء باشد و بسا عماراتى و اشجارى را از جا بكند و بسا باعث هلاكت قومى بشود ، چنانچه قوم عاد بباد هلاك شدند . وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ فَهَلْ تَرى لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ حاقه