كرده‌ايم إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ صالح كسى را گويند كه تمام كارها و افعال و رفتار و كردار و گفتار او بر طبق صلاح باشد قدمى بر خلاف صلاح برندارد و مصلح كسى را گويند كه خيرخواه بندگان باشد و آنها را بطريق صلاح سوق دهد و مفاسد را از ميان آنها بر طرف كند ارشاد جاهل ، امر بمعروف ، نهى از منكر ، رفع فساد ، قضاى حوائج بندگان ، خدمت بجامعه ، اهتمام بامور مسلمين كه هر كدام چه اندازه فضيلت دارد كه ذكر آنها از طور اين كتاب خارج است و هر كدام از آنها را در محل مناسب خود متذكر شده‌ايم و البته خداوند اجر هر يك از آنها را ضايع نخواهد فرمود ، و اين جمله مفهوم ندارد كه اگر مصلح نباشد اجر او ضايع شود بلكه هر امر خيرى از عبادات و اطاعات و لو به مقدار ذرّه باشد اجر او ضايع نميشود بنص آيه شريفه فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ زلزال آيه 7 و 8 ، فقط ايمان شرط صحت كليه عبادات است و بدون ايمان هيچ عملى مورد قبول و صحت نيست بلى مع ذلك ميتوان گفت كه بىاثر صرف نيست ممكن است باعث تخفيف در عذاب شود زيرا اهل عذاب بدرجات اعمال عذاب او دركاتى پيدا مىكند . [ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 171 ] وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 171 ) و ياد كن زمانى كه ما كنديم كوه را بالاى سر آنها كه گويا سايبانى شد بر سر آنها و گمان كردند كه كوه بر سر آنها فرود ميآيد بگيريد آنچه را كه ما بشما داديم بقوّة هر چه تمام‌تر و ياد كنيد آنچه را كه در او است باشد كه شما پرهيزكار شويد نظير اين آيه در سوره بقره آيه 62 گذشت وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا